Blog wpisy
Producenci
Promocje
Trzypak Fohow Oral Liquid Eliksir Feniks Kordiceps
Trzypak Fohow Oral Liquid Eliksir Feniks Kordiceps
387,00 zł 369,00 zł
szt.
Trzypak Fohow Linchzhi Reishi 24 szt. po 0,3 g
Trzypak Fohow Linchzhi Reishi 24 szt. po 0,3 g
309,00 zł 299,00 zł
szt.
Trzypak Perły Księżniczki Fohow Guifei Bao
Trzypak Perły Księżniczki Fohow Guifei Bao
462,00 zł 439,00 zł
szt.
Trzypak Fohow Sanqing Oral Liquid Eliksir Feniks
Trzypak Fohow Sanqing Oral Liquid Eliksir Feniks
618,00 zł 589,00 zł
szt.
Trzypak Eliksir Trzy Klejnoty Sanbao Oral Liquid Fohow
Trzypak Eliksir Trzy Klejnoty Sanbao Oral Liquid Fohow
618,00 zł 589,00 zł
szt.
2-PAK: Perły Księżniczki + Probiotyk
2-PAK: Perły Księżniczki + Probiotyk
223,00 zł 212,00 zł
szt.
2-PAK: Perły Księżniczki + Podpaski Fohow
2-PAK: Perły Księżniczki + Podpaski Fohow
231,00 zł 219,00 zł
szt.
2-PAK: Perły Księżniczki + Wkładki Fohow
2-PAK: Perły Księżniczki + Wkładki Fohow
231,00 zł 219,00 zł
szt.
Cordyceps sinensis – właściwości i zastosowanie. Kordyceps. 0
Cordyceps sinensis – właściwości i zastosowanie. Kordyceps.

Maczużnik chiński – co to za grzyb?
Maczużnik chiński (łac. cordyceps sinensis) to grzyb należący do rodziny buławinkowantych. Należy do tej samej grupy, co trujące sporysz czy maczużnik bojowy – występujące w Polsce. Grzyby rodzaju cordyceps są pasożytami owadów. Maczużnik chiński bytuje na gąsienicach motyla Hepialus fabricius. Strzępki grzyba porastają gąsienice, a następnie wbijają się w jej ciało. Na takim podłożu wyrasta podkładka, o charakterystycznym kształcie maczugi. To właśnie ta część grzyba zawiera leczniczy kordyceps.

Grzyby należące do rodzaju cordyceps to jedne z najbardziej interesujących pod względem kryterium medycznych zastosowań grzyby. Naukowcy uważają, że aktywne biologicznie składniki tych grzybów uczestniczyć mogą w szlakach komunikacji komórkowej w ludzkim organizmie. Producenci preparatów bazujących na wyciągu z tych grzybów skazują natomiast na działanie poprawiające metabolizm, wytrzymałość i wpływ na zwiększenie ilości cząsteczek ATP i cAMP.

Znany już od wieków cordyceps sinensis początkowo przygotowywany był przez pasterzy jako gorący napar. Dodawał on sił i wzmacniał odporność w trudnym górskim klimacie. Początkowo jadły go wypasane zwierzęta i to właśnie one dały podstawę obserwacji niezwykłych właściwości grzyba. Od tamtej pory przeprowadzono wiele badań pod kątem wykorzystania kordycepsu jako leku w schorzeniach układu immunologicznego, oddechowego, krążenia, nowotworów i poziomu niektórych hormonów.

Maczużnik chiński od wieków wykorzystywany był w Azji, gdyż jest to jego naturalne środowisko występowania. Również współcześnie Chińczycy przygotowują napar z grzyba wykorzystując do tego owocnik łącznie ze zmumifikowana larwą, na której pasożytował grzyb. Endemicznie maczużnik chiński występuje tylko na Wyżynie Tybetańskiej a pasożytuje na ćmie Thitarodes.
Cordyceps sinensis to łacińska nazwa maczużnika chińskiego, nazywanego również kordyceps, aweto czy yarchagumbu.

Etymologicznie wywodzi się z królestwa grzybów i gromady workowców (ascomycota). W ujęciu taksonomicznym grzyb ten należy do grzybów wyższych a jego gatunki są strzępkowymi anamorfami workowców z rodziny buła winkowatych. Maczużnik chiński występuje tylko w Azji, lecz w Europie spotkać można maczużnika bojowego i maczużnika owadomorskiego. Warto zauważyć, że królestwo grzybów (fungi) jesjednym z najbardziej zróżnicowanych gatunkowo i szacuje się, że na ziemi występuje około 1,5 mln gatunków, a opisanych jest zaledwie 7%.

Maczużnik chiński, jak wspomniano, naturalnie występuje w Azji, a precyzyjniej na wysokości powyżej 3000 m n.p.m. w Tybecie (Qinghai) i Nepalu. Do chwili obecnej zidentyfikowano 400 spokrewnionych gatunków określanych terminem Cordyceps. Cordyceps sinensis pasożytuje na larwach gąsienic Thitarodes. Zimują one w stadium larwalnym na głębokości 10 – 15 cm pod powierzchnią ziemi. Już późną jesienią zachodzi interakcja chemiczna pomiędzy zarodnikami grzyba a oskórkiem larw ćmy. Dotąd nie wiadomo dokładnie w jaki sposób dochodzi do zakażenia larw. Larwy zdrowe wylęgają się w normalnym trybie, natomiast larwy zakażone pozostają pod ziemią, lecz na powierzchnię wyciąga je grzyb, który powoli kieruje się w stronę światła.

Na początku lata grzyb coraz bardziej przerasta wnętrze młodych larw a owocnik wyrasta nad powierzchnię ziemi. Mieszkańcy Tybetu nazywają młode grzyby letnią trawą czy zimowymi robakami – yartsagunbu. Zbiór grzybów zaczyna się w zależności od temperatury na przełomie maja i czerwca i trwa niewiele ponad miesiąc.

Warto nadmienić, że rosnące ceny cordyceps sinensis pozyskiwanego z naturalnych siedlisk sprawiły, że mieszkańcy Płaskowyżu Tybetańskiego uzależnili się od jego zbierania i stanowi on ich podstawowe źródło zarobkowania. Takie masowe grzybobranie nadmiernie eksploatuje naturalne zasoby i wpływa na znacząca degenerację naturalnych siedlisk grzyba. Naukowcy i ekolodzy z World Wildlife Fund i International Union for Conservation of Nature przestrzegają, że ta agresywna polityka pozyskiwania naturalnej grzybni spowoduje w krótkim czasie wyginięcie naturalnych siedlisk grzyba.

Obecnie naturalny maczużnik chiński osiąga w Chinach cenę 20 tys. USD za funt grzybni. Zbieracze za 1 grzyba dostają nawet 5 UDS. Mimo, że surowiec naturalny był zbierany już w czasach dynastii Tang (618 – 906 r. n.e.), to nigdy w sposób tak agresywny dla środowiska. Tym niemniej maczużnik stanowił ważną gałąź gospodarki tybetańskiej niemal od zawsze. Wzrost zainteresowania kordycepsem nastąpił na świecie w 1993 r. gdy podczas biegów lekkoatletki chińskie pobiły kilka światowych rekordów.

Dodatkowo od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia odnotowuje się duży wzrost zainteresowania zdrowa dietą, żywnością funkcjonalną czy tzw. superfoods. Amerykańska Akademia Nauk uznała ten gatunek grzyba za potencjalnie zdrowotny, co jeszcze wzmocniło zainteresowanie nim. Dodatkowo europejski Novel Food wymienia maczużnik chiński jako nutraceutyk. Oznacza to, że oficjalnie uznano maczużnika chińskiego za produkt pomocniczy w utrzymywaniu zdrowia i zapobieganiu chorobom (nie za środek leczniczy).

Współcześnie w związku z dużym popytem, grzyby utrzymuje się z anamorficznych grzybni, które uprawiane są w specjalnych bioreaktorach. Na całym świecie wielkość produkcji szacuje się na 10 mln ton. Jest to wciąż bardzo prężnie rozwijająca się dziedzina produkcji grzybów. Najwięcej uprawia się właście cordyceps sinensis i cordyceps militaris. Oba gatunki cechuje bardzo wysoka zawartość kordycepiny. Produkcja hodowlana prowadzona jest na specjalnych podkładach, w których nie jest konieczne wykorzystywanie larw. Jest to podłoże biologicznie obojętne. Z tego powodu niektórzy badacze wskazują na niepełny zakres związków aktywnych zawartych w hodowlach uprawnych. Miarą jakości ekstraktu pozyskanego z takich upraw jest zawartośc składników aktywnych (adenozyna, kordycepina).

W hodowlach przemysłowych wartość składników aktywnych wynosi przeciętnie:
- adenozyna 1500-3700 (μg/g),
- kordycepina 100-4000 (μg/g).
Pozostałe bioaktywne składniki grzybów hodowlanych stanowią polisacharydy, D-mannitol, sterole, witaminy A, B, C, E, 16 aminokwasów, dysmutaza nadtlenkowa (SOD) i składniki mineralne.

Dostępność materiału hodowlanego i jego niższa, niż tradycyjnie zbieranych grzybów cena, sprawia, że obecnie znakomita większość badań opiera się właśnie na właściwościach grzybów hodowlanych. Kordycepina stanowiąca składnik grzybów C. sinensis i C. militaria jest pozyskiwana niemal wyłącznie z upraw przemysłowych lub produkowana jest syntetycznie.

Historia zastosowania
Pierwszymi, którzy dostrzegli zdrowotne właściwości grzyba byli himalajscy pasterze bydła i owiec. Zaobserwowali oni, że ich trzoda po wypasaniu na łąkach obfitujących w grzyba, nabiera niezwykłej siły i wigoru. Wzmianki o tym datuje się na około V w. Od tamtego czasu cordyceps sinensis był w Chinach wykorzystywany jako lek, a jego cena była kilkakrotnie wyższa, niż cena srebra. Działo się tak, bowiem maczużnik zaczął być wykorzystywany w leczeniu chorych, a jego ilość ograniczona była miejscem występowania. Obecnie maczużnik jest uprawiany przemysłowo.

Współcześnie o niezwykłych właściwościach grzyba zaczęto rozważać w 1993 r. po zawodach w Pekinie. Chińskie biegaczki pobiły na nich rekordy w biegu na 10, 15 oraz 30 km. Biegaczki podejrzewane były o niedozwolony doping, jednak okazało się, że w ich diecie wykorzystywany jest maczużnik chiński. Był to przełom w historii wykorzystania kordycepsu, który obecnie wykorzystywany jest w terapii wielu różnorodnych schorzeń.

Wartości odżywcze a właściwości maczużnika chińskiego
Na wartości odżywcze grzybów wpływają przede wszystkim białka zawierające sacharydy oraz nienasycone kwasy tłuszczowe.
Zawartość białka wynosi około 1,5 – 3,6%, co jest równoznaczne 10 – 40% w suchej masie. Białko to cechuje bardzo dobra przyswajalność. Na wysoką wartość odżywczą białek wpływa kombinacja aminokwasów, w tym obecność wszystkich aminokwasów egzogennych, tj. lizyny, metioniny, tryptofanu, treoniny, waliny, leucyny, izoleucyny, i fenyloalaniny oraz względnie egzogennej histydyny.

W owocnikach grzyba znajduje się około 4,7 – 6,9% sacharydów, co stanowi połowę suchej masy. Na sacharydy występujące w grzybie składają się monosacharydy, disacharydy i polisacharydy, jak również związki polisacharydowo-białkowe. Dla zdrowia człowieka największe znaczenie mają polisacharydy, które mają silne działanie biologiczne.

W owocnikach znajduje się również niewielka ilość kwasów tłuszczowych. Są to kwasy wielonienasycone, stanowiące niemal 75% całej zawartości kwasów tłuszczowych. Korzystne dla człowieka właściwości spełnia głównie kwas oleinowy i linolenowy. Kwasem tłuszczowym nasyconym występującym w grzybie jest natomiast kwas palmitynowy.

Grzyby stanowią dodatkowo źródło wielu witamin, w szczególności z grupy B (B2, B3, B9). Warto nadmienić, że zawartość witaminy B2 w grzybach jest wyższa, niż w warzywach. W grzybach znajdują się również niewielkie ilości witamin C, B1, B12 oraz E.
Grzyby bogate są również w witaminy i składniki mineralne. Maczużnik chiński zawiera ponadto triterpenoidy i związki fenolowe. Oczywiście głównym składnikiem bioaktywnym jest kordycepina.

Wszystkie powyższe składniki sprawiają, że maczużnik chiński wykazuje działanie prozdrowotne: immunostymulujące, antybakteryjne, antywirusowe, przeciwzapalne. Dodatkowo wspomaga leczenie cukrzycy, alergii różnego pochodzenia czy nowotworów. Szczególnie polecany jest on osobom cierpiącym na zaburzenia gospodarki lipidowej (zbyt wysoki poziom cholesterolu czy trój glicerydów). Kordycepina pomaga również normalizować zbyt wysokie ciśnienie krwi, oraz ma działanie protekcyjne wątroby. Wszystkie te efekty mogą być uzyskane dzięki spożywaniu owocników, a co bardziej dostępne, suplementów zawierających wyciąg z cordyceps sinensis.

Współcześnie maczużnik chiński kategoryzowany jest jako żywność funkcjonalna, ponieważ jego ochronny wpływ na zdrowie człowieka został udokumentowany licznymi badaniami. Największym producentem grzyba są kraje azjatyckie, w szczególności Chiny.

Cordyceps - Fohow Oral Liquid:
Cordyceps Fohow Oral Liquid

Grzyby jako źródło substancji bioaktywnych
Najliczniejszą grupą, która występuje w budowie biologicznej grzyba są polisacharydy oraz związki polisacharydowo-białkowe. Kolejne substancje bioaktywne to:

- związki o wysokiej masie cząsteczkowej: ligniny,
- związki o niskiej masie cząsteczkowej: triterpenoidy i fenole .

Polisacharydy odpowiadają za działania wspierające odporność organizmu, działania przeciwnowotworowe, obniżające poziom cukru we krwi i działanie antyoksydacyjne. Polisacharydy sa bardzo liczną grupą związków, a mechanizm ich działania nie został dokładnie zbadany. Wiadomo natomiast, że w grzybach szczególnie obficie występują glukany. Różnią się one między sobą, stąd w różnych grzybach różnorodne ich rodzaje. Różnice te dotyczą w głównej mierze budowy, rozpuszczalności w wodzie, wielkości cząsteczki i masy cząsteczkowej. Te zdawałoby się niewielkie różnice, mają jednak bardzo duży wpływ na działalność prozdrowotną. Udowodniono (badania Wssera), że najlepsze z Puntu widzenia aktywności biologicznej, działanie mają glukany o większej masie cząsteczkowej. Zastosowanie terapeutyczne maja przede wszystkim:

- lakownica lśniąca (Ganoderma lucidum) jest wyjątkowo zasobna w polisacharydy, które stanowią od 10 do 50 % s.m. owocników. Z tego gatunku wyizolowano ponad 200 różnych polisacharydów,

- twardziak jadalny (Lentinula edodes) zasobny w lentinan,

- wrośniak różnobarwneg (Coriolus versicolor) bogaty w krestin.

Inną substancją aktywną występującą w grzybach są triterpenoidy. Wykazują one działanie antagonistyczne w kierunku wirusa HIV1 oraz wirusa HPV (typ opryszczka). Poza silnym działaniem antywirusowym triterpenoidy reagują z lipidami, blokując powstawanie nadmiernej ilości cholesterolu. Dzięki temu wpływają na polepszenie profilu lipidowego i obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Związki te zmniejszają również agregację płytek krwi, co korzystnie wpływa na stan naczyń i zmniejszenie zachorowalności na choroby wieńcowe. Triterpenoidy dużej ilości występującą w lakownicy lśniącej, z której wyizolowano 120 róznych triterpenoidów, między innymi: kwas ganodermowy, kwas ganodermadowy, ganodermadiol. Dzięki dużej zawartości tych bologicznie aktywnych substancji lakownica lśniąca wykorzystywana jest w terapii chorób nowotworowych. Działanie terapeutyczne polega na zahamowaniu wzrostu komórek rakowych jak również zmniejszeniu ich agresywnego charakteru.

Kolejnymi związkami występującymi w grzybach są fenole. Kwasy fenolowe, między innymi
hydroksybenzoesowy, protokatechinowy i kawowy pozyskano z pieczarki dwuzarodnikowej i twardziaka jadalnego. Silne działanie przeciwutleniające, inaczej antyoksydacyjne, posiadają również zimówka aksamitnotrzonowa, żagwica listkowata, soplówka jeżowata, twardziak jadalny oraz boczniak ostrygowaty. Co istotne związki fenolowe zawarte w grzybach wykazują również silne działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe.

Działanie aktywne biologicznie wykazują również lektyny, stanowiące kompleks polisacharydowo-białkowy. Posiadają one umiejętność stymulowania komórek immunologicznych organizmu, co wpływa na większą odporność człowieka.

Prozdrowotne działanie grzybów
Badania nad wpływem grzybów i zawartych w nich związków na zdrowie człowieka były i są licznie prowadzone. Dzięki temu możliwe stało się udokumentowanie ich właściwości, mechanizmów działania a także zasadności stosowania określonych grzybów dla poszczególnych jednostek chorobowych.

Wiele badań poświęcono działaniu przeciwnowotworemu grzybów. Szczególnie uwzględniono w badaniach wpływ terapii kordycepsem (maczużnikiem chińskim), którego działanie przeciwnowotworowe od dawna zgłaszali chińscy medycy. Warto jednak zaznaczyć, że również w europejskiej medycynie ludowej wykorzystywano grzyby w leczeniu nowotworów, w tym owocniki włóknouszka ukośnego (Inonotus obliquus). W połowie XX w. na listę grzybów o działaniu antynowotworowym wciągnięto również rodzimego borowika szlachetnego. Niektóre źródła podają (p. Wasser), że istnieje nawet 650 gatunków grzybów o antyrakowym potencjale. Badacze pod kierunkiem Thekkuttuparambil udowodnili właściwości przeciwnowotworowe lakownicy lśniącej, czyrenii (Phellinus rimosus), boczniaka florydzkiego (P. florida) i boczniaka łyżkowatego (P. pulmonarius). Mimo to obecnie naukowe potwierdzenie aktywności przeciwnowotworowej uzyskano dla ponad 30 gatunków grzybów, które umownie nazywane są grzybami leczniczymi.

Grzyby lecznicze stanowią bezpośrednie źródło substancji antynowotworowych, lecz również wykazują działanie immunomodulujące. Działenie to polega na stymulowaniu układu odpornościowego człowieka do walki z komórkami rakowymi. Jest to możliwe dzięki zawartości w grzybach substancji aktywnych, które stymulują makrofagi, limfocyty T, jak również komórki NK do produkcji cytokin. Cytokiny IFN-g, Il-1b, hamują proliferację komórek nowotworowych, a także indukują ich apoptozę. Lentinan, schizophyllan, frakcja MD z żagwicy listkowatej oraz PSK i PSP z wrośniaka różnobarwnego stosowane są w Japonii i Chinach w immunoterapii nowotworów żołądka, jelita grubego oraz piersi. Związki te nie są stosowane zamiast terapii tradycyjnej, lecz stanowią jej idealne, równoległe uzupełnienie. Dzięki temu zwiększa się odsetek przeżywalności, wydłuża czas życia po zdiagnozowaniu i wdrożeniu leczenia, jak również zwiększa się komfort życia pacjentów.

Cordyceps sinensis: działanie lecznicze
Cordyceps sinensis historycznie zarezerwowany był dla chińskiej rodziny cesarskiej, od czasu kiedy uznano jego szczególne właściwości. Współczesne analizy kliniczne i chemiczne potwierdziły wyjątkowe właściwości grzyba. Wskazuje się, że jest doskonałym przeciwutleniaczem, wzmacnia siły witalne organizmu, poprawia natlenienie krwi i wpływa na superutlenianie dysmutazy.

Wszystko to sprawiło, że maczużnik chiński jest wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym oraz jako suplement diety w przemyśle spożywczym. Jako suplement diety stosowany jest głównie przez osoby chorujące na HIV, AIDS, zaburzenia odporności.

Kordyceps został zaliczony przez amerykański Urząd ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration) jako „żywność ogólnie uznawana za bezpieczną”. Coraz większa liczba badaczy skłania się jednak do stanowiska, że kordyceps jest tzw. superfoods a więc żywnością wykazującą się prozdrowotnym działaniem. „Superżywność” może być i powinna być elementem diety każdego człowieka.

Kordyceps jest zasobny w betaglikany oraz polisacharydy cechujące się długimi łańcuchami cukrów z wieloma sekcjami tlenowymi. W procesie trawienia cukry ulegają rozbiciu, a cząsteczki tlenu zasilają komórki na poziomie molekularnym. Sprzyja to degeneracji komórek rakowych, ponieważ te w środowisku zasobnym w tlen nie mogą się namnażać. Dodatkowo absorpcja tlenu ma znaczenie dla kondycji człowieka, gdyż zbyt niski jego poziom sprzyja procesom degeneracyjnym tkanek z równoczesnym osłabieniem układu immunologicznego. Takie zaburzenie równowagi tlenowej prowadzić może do wielu chorób: cukrzycy, chorób wirusowych czy chorób cywilizacyjnych. Z tego powodu dostarczenie tlenu na poziomie komórkowym ma kluczowe znaczenie dla naszego zdrowi i prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego. W farmacji, poza kordycepsem, wykorzystuje się również inne grzyby zawierające betaglikany: reishi (lakownica lśniąca), maitake (żagwica listkowata) i agaricus (pieczarka). Oczywiście wymienione tu gatunki nie są jedynymi, lecz z pewnością najbardziej znanymi czytelnikom.

Kordyceps jest również nośnikiem substancji zwanej w skrócie ATP czyli adenozynotrójfosforanu. Związek ten stanowi swoiste źródło energii organizmu i konieczny jest do zaistnienia wszystkich procesów enzymatycznych. Niektóre źródła podają, że ATP jest elementem procesów zimnej fuzji („gaz Browna”). Wpływ na gospodarkę energetyczna organizmu człowieka jest kolejnym argumentem przemawiającym za zaliczeniem kordycepsu do grona żywności typu superfoods. Kolejnym argumentem jest przytoczone zasilenie tlenowe na poziomie komórkowym.

Kordyceps jako jedyny z grzybów wytwarza cordycepin (nukleozyd) odpowiedzialny za mechanizm naprawy uszkodzonego łańcucha DNA. Przypuszcza się również, że posiada on działanie przeciwwirusowe, skuteczne nawet w terapii HIV.

Preparat
Badania naukowe obejmują substancje będące składnikami grzyba: nukleozydy (3’deoksyadenozyna), ergosterol, D-mannitol, aminokwasy, polisacharydy. Mimo to podkreśla się ich obecność a właściwości lecznicze uważa za unikalne.

Kordyceps a wspomaganie leczenia nowotworów
Jakiś czas temu naukowcy z University of Nottingham ogłosili, że wyciąg z chińskiego grzyba codyceps sinensis ma skutecznie wspiera tradycyjne leczenie chorób nowotworowych. Maczużnik chiński, bo tak brzmi polska nazwa grzyba, był wskazywany już w połowie ubiegłego stulecia, jako potencjalny lek w terapii nowotworów. Jego wykorzystanie było dotychczas utrudnione, gdyż składnik aktywny grzyba, tj. kordycepina, ulegał zbyt szybkiemu rozkładowi w organizmie człowieka. Badania brytyjskich naukowców pozwoliły na jednoznaczne stwierdzenie, że niskie dawki kordycepsu wpływają na zatrzymanie niekontrolowanego namnażania komórek rakowych, a wyższe dawki powodują zaburzenia przylegania tychże komórek do siebie. Procesy te przebiegają w mechanizmie zaburzeń wytwarzania białka. Badania naukowców pozwalają na opracowanie metody kontrolowanego rozpadu kordycepiny, a zatem wykorzystania jej w leczeniu nowotworów.

Badacz zajmujący się zastosowaniem ekstraktu z kordycespu w przebiegu chorób nowotworowych, Wong, wraz ze współpracownikami udowodnili wpływ kordycepiny na komórki nowotworowe. W małych dawkach kordycepina pomaga hamować niekontrolowany wzrost komórek rakowych, natomiast w większych dawkach zapobiega ich nagromadzaniu w jednym miejscu, czyli zapobiega tworzeniu się guzów. Jako materiał służył kordyceps pozyskany z naturalnie występujących egzemplarzy.

Naukowcy uważają, że za efekt terapeutyczny odpowiedzialne jest jedno białko. Niskie dawki powodują blokadę rozwoju mRNA, a w wyższych dawkach korydycepina bezpośrednio blokuje syntezę białek. Autorzy badania opracowali schemat łączenia terapii kordycepsem w połączeniu z tradycyjnie stosowanymi terapeutykami.

W 2010 r. opublikowano ponadto w „Cancer Immunology Immunotherapy” wyniki badania przeprowadzonego wśród chorych cierpiących na nowotwór piersi dający przerzuty do płuc. Uzyskane wyniki pozwoliły na jednoznaczne stwierdzenie, że terapia korycepsem nie zahamowała rozwoju raka piersi, lecz skutecznie hamowała jego rozwój w formie płucnej. Uzyskano tym samym zwiększenie przeżywalności chorych i poprawę ich stanu klinicznego. Dowodzi się, że wydłużenie życia i zwiększenie przeżywalności nie jest związany z cytotoksyczną reakcją na komórki nowotworowe, lecz raczej z odpowiedzią immunologiczną organizmu. Układ immunologiczny dzięki kordycepinie uczy się ponownie rozpoznawać komórki nowotworowe, jako inwazyjne i zaczyna je zwalczać.

Badacze zajmujacy się tą tematyką wskazują na możliwe dwa mechanizmy antyproliferacyjne kordycepiny: cytostatyczny (blokada cyklu komórkowego poprzez wiązanie się z receptorami adenozyny) i cytotoksyczny (apoptoza). Przedstawiono, że niska dawka korycepiny powoduje wstrzymanie rozwoju cyklu komórkowego, a wysoka apoptozę komórek czerniaka i białaczki. Niektórzy badacze sugerują, że mechanizmem działania w tym przypadku może być blokowanie receptorów adenozynowych, co skutkuje apoptozą. Zdaje się, że konieczne są dalsze badania w celu jednoznacznego ustalenia mechanizmu działania. Badania te sa niezbędne tym bardziej, że testy przeprowadzone na myszach nie potwierdzają efektu cytotoksycznego kordycepiny. Tym niemniej potwierdzono z cała pewnością, że ekstrakt z grzyba cordyceps militaris sprzyja ograniczeniu wzrostu komórek śródbłonka zyły pępowinowej człowieka (HUVEC), jak również komórek włókniaka HT1080 i wpływa na zahamowanie angiogenezy.

Reasumując należy podkreślić, ze kordycepina jest bezpieczną substancją, która z powodzeniem może być wykorzystywana w celu proliferacji komórek invitro, lecz w dalszym ciągu brak jednoznacznych badań potwierdzających skuteczność zastosowania jej w terapii nowotworów.

Zmniejszenie rozmiarów guza
W Japonii i Chinach przeprowadzono badanie u osób chorych na nowotwory płuc. Wykorzystano kordyceps w dawce 6 g/dziennie w okresie miesiąca. U połowy pacjentów stwierdzono zmniejszenie rozmiarów guza po miesięcznej kuracji. Należy jednak podkreślić, że kordyceps podawany był równolegle z tradycyjnymi formami terapii.

Równie obiecująco wyglądają badania u chorych na nowotwory innych organów, również na nowotwory układowe. Przy zastosowaniu dawki 6 mg/dziennie uzyskano poprawę stanu klinicznego chorych.

Przyjmuje się, że tak obiecujące wyniki badań wiążą się z immunostymulującym działaniem kordycepsu. Pobudzenie własnego układu immunologicznego do walki z namnażającymi się komórkami nowotworowymi to główny mechanizm działa. Należy jednak dodać, że również oddziaływanie na białka komórek nowotworowych mogą czynnie wpływać na poprawę stanu osób chorujących na nowotwory.

Wzmocnienie fizycznej wytrzymałości
Najlepiej poznanym działaniem kordycepsu jest jego wpływ na siły witalne organizmu i zwiększenie wytrzymałości fizycznej. Dobitnie wpływ ten pokazało pobicie rekordów świata w 1993 r. przez chińskie lekkoatletki. Wówczas ukazało się również wiele prac poświęconych zwiększeniu wytrzymałości fizycznej jako skutek zażywania kordycepsu. Zastanawiano się nawet, czy nie powinien on zostać wpisany na listę niedozwolonych substancji dopingowych. Ostatecznie z pomysłu tego wycofano się. Oświadczenie w tej sprawie wydał również Kanadyjski Komitet Olimpijski, który oficjalnie zezwolił na jego stosowanie przez zawodników.

Potwierdzeniem zwiększonej wytrzymałości fizycznej stały się również badania naukowe. Wykazano w nich, że spożywanie kordycepsu pozwala na zwiększenie bioenergii komórkowej adenozynotrójfosforan (ATP) o połowę. Wyniki badań wskazują na zwiększoną syntezę ATP i szybsze odzyskiwanie energii. Mechanizm tego działania prawdopodobnie przebiega w oparciu o utrzymanie wewnętrznej równowagi tlenowej i lepszego wykorzystania tlenu dostarczanego do komórek. Wszystko to przeciwdziała męczliwości mięśni, zwiększenia ich wytrzymałości i poprawy ogólnej kondycji fizycznej organizmu.

Poprawa oddechu
Kilku badaczy wskazuje w swoich badaniach na aspekt wzmocnienia układu oddechowego u osób zażywających kordyceps. Szczególnie wskazany jest on osobom cierpiącym na astmę i bronchit.

Wzrost absorpcji tlenu
W badaniach klinicznych potwierdzono także skuteczność kordycepsu w zakresie asymilacji tlenu przez osoby w starszym wieku. Wykazano, że etanolowe ekstakty z grzybni (cymelium) kordycepsu chińskiego powodują zmianę w mechanizmie absorpcji tlenu – komórki pozyskiwały go nawet do 40% więcej, niż w przypadku organizmów, którym kordycepsu nie podano.


Poprawa działania pracy serca
Poprawa działania pracy serca dotyczy w głównej mierze zaburzeń rytmu, czyli arytmii o różnym podłożu. Korydceps jest również skuteczny w leczeniu chronicznej niewydolności mięśnia sercowego.

Utrzymanie właściwego poziomu zdrowego cholesterolu
W ramach badań nad właściwościami maczużnika badano także doniesienia o jego właściwościach wspomagających metabolizm tłuszczów. Kordyceps skutecznie obniżył ogólną ilość cholesterolu o osób badanych w zakresie 10 – 21%, a trój glicerydów o 9 – 26%. Równocześnie zaobserwowano wzrost frakcji tzw. dobrego cholesterolu HDL w zakresie 27 – 30%.

Poprawa działania wątroby
Kolejny kierunek badań nad kordycepsem to właściwości hepatoprotekcyjne (ochronne wątroby). Właściwości grzyba cordyceps sinensis z powodzeniem wykorzystuje się zarówno jako profilaktykę, jak i formę leczenia schorzeń wątroby: marskości i innych stanów zapalnych. Co ważne kordyceps jest także zalecany przy wirusowym zapaleniu wątroby typu B (tzw. żółtaczka wszczepienna). W tej grupie chorych w próbie tymolowej uzyskano poprawę u 71% uczestników badania, a w teście SCPT odsetek ten wyniósł 78%. Należy wyjaśnić, że każdy z tych testów jest testem enzymatycznym, który wykazuje zmiany w funkcjonowaniu wątroby.

Poprawa w chorobie nerek
Badania przeprowadzone w Chinach pozwalają wiązać duże nadzieje ze stosowaniem kordycepsu w chorych cierpiących na schorzenia nerek. Już po miesięcznej kuracji zauważono wyraźną poprawę w przewlekłej chorobie nerek.

Wzmocnienie odporności i produkcji komórek T
Kordyceps chiński mobilizuje do działania komórki nazywane „naturalnymi zabójcami (dalej w skrócie NK ang. natural killer). To grupa komórek wchodząca w skład układu odpornościowego, która odpowiada za utrzymanie naturalnej cytotoksyczności. Komórki te na skutek zażywania kordycepsu zwiększają produkcję komórek limfatycznych T. Zdolność organizmu do zwalczania chorób zależy w głównej mierze od dostępności komórek NK. Mechanizm ten został zbadany w ramach badan na komórkach In vitro, w których wykazano, że kordyceps wzmacnia działanie komórek NK nie tylko w komórkach zdrowych, lecz również w tych, w których rozwija się nowotwór – białaczka.

Wyniki jednego z badań zostały opublikowane w Chinese Journal of Integrated Traditional and Western Medicine. Wnioski z badania pozwoliły na stwierdzenie, że kordyceps chiński wzmocnił działanie komórek NK u osób zdrowych o 74%, zaś u osób chorujących na białaczkę o 400%. Podobnie obiecujące są badania dotyczące działania komórek NK u chorujących na czerniaka.

Łagodzenie objawów starzenia się
Jedną z grup społecznych poddanych badaniu wpływu zażywania kordycepsu były osoby w podeszłym wieku. Zażywanie przez nie kordycepsu w okresie 1 miesiąca pozwoliło na zniwelowanie dominujących objawów przemęczenia oraz poprawiło możliwości percepcyjne. Zauważono również:

- zmniejszenie przemęczenia u 92% badanych,
- zmniejszenie odczuwania chłodu u 89% badanych,
- zmniejszenie zawrotów głowy u 83% badanych.

U osób cierpiących na chroniczne zmęczenie nastąpiła tak duża poprawa wydolności, że niektórzy zdołali przebiec niewielki dystans.

Ochrona przed uszkodzeniami przez wolne rodniki
W licznych badaniach stwierdzono niezaprzeczalnie, że kordyceps chiński posiada silne właściwości antyoksydacyjne, co oznacza, że chroni organizm przed szkodliwym wpływem wolnych rodników.

Pomoc w pozbywaniu się dyskomfortu wywołanego zmęczeniem nóg
Poprawa przepływu krwi przez naczynia to kolejne zadanie kordycepsu. Lepsze ukrwienie możliwe staje się dzięki procesowi rozluźnienia mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Innymi słowy, kordyceps wpływa na zmniejszenie kurczliwości naczyń, co jest główna przyczyną uczucia tzw. ciężkich nóg.

Poprawa sprawności seksualnej
Przeprowadzone w Chinach trzy niezależne badania kliniczne na łącznej próbie 200 mężczyzn o osłabionym libido i innymi problemami związanymi z potencją. Po zakończeniu miesięcznych badań stan swojego libido i poprawę problemów związanych z potencją odnotowało 64% mężczyzn. W grupie placebo odsetek ten wynosił 24%.

Podobnie dobre rezultaty daje stosowanie kordycepsu u kobiet cierpiących na zaburzenia libido i suchość pochwy. W grupie kobiet zażywających kordyceps większość z nich zauważyła odczuwalną poprawę jakości życia seksualnego.

Instytut Meteria Medica w Pekinie przeprowadził także badania na 22 mężczyznach dotyczące jakości ich nasienia. Po ośmiu tygodniach przyjmowania kordycepsu w diecie u 33% badanych wzrosła liczba plemników w nasieniu, a równocześnie wzrosła ich przeżywalność.

Cofanie objawów HIV
W roku 2004 w Ghanie przeprowadzono badanie na dużej, bo liczącej 3000 próbie, chorych zarażonych wirusem HIV. Uczestnikom badania podawano kordyceps, a po upływie 6 miesięcy u części z nich nie wykryto obecności wirusa we krwi.

Działanie uodparniające, reakcja przeciwnowotworowa i naprawa DNA
Betaglikany obecne w wielu gatunkach grzybów wpływają niezwykle korzystnie na układ odpornościowy człowieka. Wiele leków stosowanych w tradycyjnej terapii farmakologicznej opiera się własnie na betaglikanach. Przykładem takich leków są: lentinan (polisacharyd występujący w grzybach shiitake), PSK i grifolan (ekstrakt z grzyba maitake). Pojawiają się doniesienia wskazujące na istnienie jeszcze jednego mechanizmu skutkującego antynowotworowym działaniem – immunomodulacji. Jest ona wywoływana przez związki polisacharydowe i dotyczy struktury niektórych zmienionych nukleozydów zawartych w kordycepsie chińskim, jak korycepin. Jest to cząstka o budowie niemal identycznej jak cząstka adenozyny. Cząstki te różni brak atomu tlenu w części rybozy na pozycji 3. Brak atomu tlenu można również zaobserwować w pozostałych związkach występujących w kordycepsie chińskim. Brak cząsteczki tlenu ma kluczowe znaczenie, gdyż wpływa na strukturę DNA, które tworzy wiązania z sąsiadującymi nukleozydami. Takie wiązanie tworzone jest między pozycją 3’ i 5’ w części rybozy nukleozydów, tworząc „strukturę drabiny” utrzymującą DNA razem.

Połączenie molekuł w nowym DNA powstaje jako efekt sekwencyjnego wstawiania po jednym nowym uzupełniającym nukleozydzie powstającej molekuły DNA. Proces ten zachodzi do momentu, aż oryginalny podwójny łańcuch zostanie dwukrotnie zduplikowany i zostanie wierną kopią oryginału i kodem genetycznym komórek kolejnej generacji. Proces wstawiania nowych nukleozydów trwa do czasu, aż wstawiona zostanie molekuła kordycepinu. Gdy taka sytuacja zajdzie, nie ma już na tej pozycji tlenu opartego na wiązaniu 3’ i 5’. Odtworzenie nowej molekuły DNA zostaje zatrzymane, a namnażanie nowych komórek również zostaje zahamowane. W tym miejscu należy zaznaczyć, że w normalnych komórkach ssaków to wstawianie odtlenionej adenozyny nie ma wielkiego znaczenia, ponieważ zdrowe komórki posiadają wrodzony mechanizm naprawy DNA. Komórki rakowe, to komórki które utraciły możliwość wykorzystania mechanizmu naprawy uszkodzonego DNA. Z tego powodu korycepin ma tak ważne znaczenie dla terapii nowotworów.

Większość bakterii, jak również wszystkie wirusy nie potrafią naprawiać własnych łańcuchów DNA. Odmiennie, niż komórki rakowe, które namnażają się w bardzo szybkim tempie. Owa szybkość kopiowania komórek rakowych jest punktem wyjścia do poznania mechanizmu, w jaki można działać przeciwko guzowi. Przykładem może być tkanka zdrowej piersi, której cykl życia wynosi 10 dni, po upływie tego okresu następuje cykliczna reprodukcja i utworzenie nowych komórek. Tymczasem komórki nowotworowe tkanki piersi namnażają się o wiele szybciej, a czas ich replikacji to każde 20 minut. Oznacza to, że namnażanie komórek nowotworowych dokonuje się 750 razy szybciej, niż zdrowych. W przypadku, gdyby korycepin był równie toksyczny dla obu rodzajów komórek, zabijałby wszystkie komórki, bez względu na to czy jest to komórka zdrowa, czy nowotworowa. Jednak w związku z mechanizmem naprawy DNA w zdrowych komórkach, korycepin nie wpływu na ich normalną, prawidłową replikację.

Podobny mechanizm zaburzający replikację DNA wykorzystany został w kilku lekach wykorzystywanych w chemioterapii. Szacuje się, że ten sam rodzaj inhibitowania syntezy DNA odpowiada za przeciwwirusowe działanie cordycepinu.

Właściwości immunomodulujące
Obecnie nie ulega wątpliwości, że wodny ekstrakt z maczużnika chińskiego aktywuje makrofagi. Mechanizm działania przebiega w procesie produkcji cytokin.
Równocześnie zaobserwowano aktywację makrofagów i uwolnienie mediatorów, w tym TNF-α, IL-1, IL-12, reaktywnych form tlenu i azotu oraz proteaz. Udowodniono również, że składniki ekstraktu aktywują odpowiedź immunologiczną przez receptory Toll-like (TLR) i kinazy MAPK. Wodne ekstrakty z C. sinensis i C. militaris wykazywały działanie przeciwbakteryjne wobec gronkowca złocistego, prawdopodobnie w wyniku wzrostu aktywności makrofagów fagocytujących i ekspresji cytokin.

Działanie przeciwwirusowe
Kordycepina (3'dATP) to pochodna adenozyny. Z racji tego podobieństwa enzymy nie potrafią jednoznacznie rozróżnić, z która substancją maja do czynienia. Sytuacja tak umożliwia kordycepinie uczestniczenie w reakcjach syntezy kwasów nukleinowych. Skutkiem tego jest przedwczesne zakończenie procesów syntezy. W związku z faktem, że większość bakterii i wirusów nie posiada mechanizmu naprawy uszkodzonego DNA, wbudowanie w syntetyzowany łańcuch RNA lub DNA cząsteczki kordycepiny, która nie ma tlenu w pozycji 3’ w cząstce rybozy, dezintegruje strukturę. Taki nukleotyd nie prowadzi do powstania normalnych łańcuchów DNA i RNA, które w tej postaci nie spełniają swoich funkcji.

Opisany powyżej mechanizm nie jest przypuszczalnie jedynym mechanizmem walki z bakteriami i wirusami, a za działanie wiruso,- i bakteriobójcze odpowiadać mogą również inne substancje aktywne występujące w maczużniku chińskim.

Działanie psychoaktywne
Duża część stosowanych współcześnie leków oparta jest o różnorodne wyciągi roślinne lub ich syntetyczne odpowiedniki. Aktywne substancje roślinne znalazły swoje zastosowanie w antybiotykach, sestynach, lekach immunosupresyjnych (cyklosporyna) czy lekach psychoaktywnych.

Wiele badań wskazuje na fakt, że kordyceps wzmaga jasność umysłu, w stopniu porównywalnym do efektu odczuwanego chwilę po zażyciu LSD. Kolory nabierają niezwykłych barw, kontury przedmiotów zdaja się być bardziej wyraziste, a rzeczy trudne do zrozumienia okazują się być nie takie skomplikowane.

Nukleozyd adenozynotrifosforan (ATP) działa jako neuroprzekaźnik. Receptory reagujące na ATP (purynergiczne) są zlokalizowane w błonach komórkowych wielu organów, w tym także w neuronach. Korycepina, podobnie zresztą jak kofeina, blokują ich aktywność. Przypuszcza się, że własnie w taki sposób działają nukleozydy znajdujące się w kordycepsie.

Wpływ nukleozydów z grzyba kordyceps na receptory purynergiczne, adrenergiczne i dopaminergiczne znany jest już od dłuższego czasu. Wpływ ten wykorzystywany jest w leczeniu zaburzeń o charakterze obniżonego nastroju czy lekkich stanów depresyjnych. Obiecujące wyniki w tym zakresie dają eksperymenty przeprowadzane na myszach.

Działanie biologiczne cząsteczek ATP i cAMP
Cząsteczeki ATP i cAMP biorą udział w każdym procesie metabolicznym u ssaków. W związku z faktem, że zarówno komórki jak i tkanki reagują na pojawiające się na zewnętrznej błonie komórkowej nukleotydy i nukleozydy, cząsteczki ATP przekazują pod ich wpływem sygnały w neuronach. Przy czym istnieje kilknaście podtypów błonowych receptorów purynergicznych – rozpoznających nukleotydy purynowe, natomiast komórki układu immunologicznego, krążenia i nerwowego uwalniają ATP i adenozynę. Cząsteczki ATP i adenozyna są również uwalniane z martwych komórek jako sygnał zaistniałej apoptozy. Nukleozyd adenozyna jest transportowana do wnętrza cytoplazmy przez receptory błonowe i inicjuje zmiany metaboliczne i behawioralne. Modyfikuje procesy funkcjonowania układu krążenia, oddechowego, wydzielniczego, odpornościowego i nerwowego. Wewnątrz komórek jej stężenie wynosi 0,03-0,3 μmol.

Obecność adenozyny i jej pochodnych w układzie nerwowym wpływa na zmniejszenie pobudliwości neuronów, a w efekcie zahamowanie wydzielania neuroprzekaźników. Aktywacja neuronów rzez adenozynę występuje po wcześniejszym zablokowaniu aktywności neuronów. Przy czym adenozyna pełni funkcję protekcyjną w sytuacji niedotlenienia, niedokrwienia i stresu oksydacyjnego komórek. Funkcja ta realizowana jest poprzez aktywację kaskady odpowiednich enzymów i białek (np. dysmutazy nadtlenkowej).

Cząstki ATP działają również poprzez otwarcie kanałów jonowych z równoczesną zmianą gradientu stężeń z obu strony błony komórkowej, oraz uruchamianiu kaskad białkowych w cytoplazmie.

Układ nerwowy, który wyposażony jest w wiele receptorów purynergicznych biorących udział w procesach przewodzenia nerwowego i neuroregulacji. Cząstki cAMP stanowią jednej z najważniejszych przekaźników drugiego rzędu w transdukcji sygnałów pochodzących od hormonów. Obecność cząstek cAMP uaktywnia kinazy białkowe w komórce i uczestniczy w procesie glikozy i lipolizy. Receptory adenozynowe są związane z białkami G, kanalami jonowymi lub są nieselektywnymi porami w błonie komórkowej aktywowanymi przez ATP.
Badacze dowodzą, że wpływ korycepsu na poziom energii i sił witalnych człowieka jest różny od wpływu wywieranego przez inne stymulatory, a wyróżnikiem jest długość efektu trwania stymulacji. Dostępne na rynku suplementy mieszczą się w przedziale 2 – 4 g/dobę. Jest to dawka bezpieczna, która nie wywołuje działań niepożądanych.

Obecnie badania naukowe koncentrują się na poznaniu dokładnego mechanizmu zwiększenia wydolności fizycznej. Wykorzystuje się przy tym badania różnorodnych parametrów tlenowych: wentylację i pojemność dyfuzyjną płuc, pojemność tlenową krwi, liczbę mitochondriów w mięśniach, liczbę włókien wolnokurczliwych oraz parametry beztlenowe: aktywność enzymów oddechowych i glikolitycznych, pojemność buforową krwi, poziom ATP i glikogenu w mięśniach (bada się próg kumulacji mleczanu w mięśniach).

Działanie biologiczne metabolitów wtórnych Cordyceps
W badaniach dotyczących biologicznych metabolitów wtórnych maczużnika chińskiego rozróżnia się dwa główne nurty: działanie przeciwnowotworowe i przeciwwirusowe. Dodatkowo wskazuje się na przeciwgrzybiczne działanie opikordyny.

Polisacharydy, w które bogaty jest kordyceps działają antyoksydacyjnie na komórki ciała człowieka, niszcząc wolne rodniki.

Szczególne nadzieje naukowców budzą gatunki cordyceps: (C. militaris, C. cicadae, C. ophioglossoides, C. heteropoda, C. pseudomilitaris, C. nipponica, C. sinclairii, C. sinensis), które mogą być wykorzystane w medycynie.

Działanie hipoglikemiczne
Udowodniono, że kordyceps ma zdolność regulacji poziomu glukozy we krwi. Doświadczenia prowadzone na zwierzętach potwierdzały uwrażliwienie na insulinę z równoczesną aktywacją enzymów wątrobowych: glukokinazy i eksokinazy. Poprawa parametrów glukozy nastąpiła u 95% badanych, którym podano dawkę 3 g/dobę. Najnowsze badania zdają się potwierdzać, że także inne nukleozydy występujące w kordycepsie wpływają na regulacje poziomu glukozy, co ma szczególnie znaczenie dla chorujących na cukrzycę.

Działanie na drogi oddechowe
Mechanizm wpływu grzyba kordyceps na leczenie schorzeń dróg oddechowych wiąże się ze stymulowaniem wydzielania jonów chloru w nabłonku oskrzeli, dzięki temu dochodzi do zahamowania wydzielania nadmiernej ilości śluzu przez całe drzewo oskrzelowe. Fakt ten ma istotne znaczenie dla osób cierpiący na przewlekłe schorzenia płuc i oskrzeli, np. astmę czy przewlekłą obturacyjną chorobę płuc.

Badania kliniczne dotyczące leczenia zakażeń dróg oddechowych przeprowadzono u dzieci cierpiących na astmę. Wszystkie dzieci uczestniczące w badaniu były leczone tradycyjnie wziewnymi kortykosteroidami, a wyciąg z cordyceps sinensis traktowany był jako drugi środek leczniczy. Niestety badanie nie potwierdziło terapeutycznego wpływu na leczenie astmy u dzieci, lecz wykazało, że wyciąg ziołowy wpływa na złagodzenie objawów choroby.

Działanie regulujące proces syntezy hormonów sterydowych
Opublikowane prace opisują wzrost stężenia cAMP i aktywację białka StAR w komórkach Leydiga po zastosowaniu syntetycznej kordycepiny. Przypuszcza się, że działa ona na receptory błonowe komórek Leydiga, a następnie stymuluje je do produkcji testosteronu. W rezultacie kordycepina reguluje proces syntezy wszystkich hormonów sterydowych z cholesterolu (cholesterol jest prekursorem hormonów sterydowych). W regulacji syntezy steroidów uczestniczy steroidogenowe białko regulatorowe StAR, zależne od cAMP.

Wydawało się, ze stymulacja komórek Leydiga wpływająca na tworzenie kompleksu cAMP-PKA-StAR i ekspresji genów kodujących testosteron została jednoznacznie opisana i udowodniona. Tymczasem inny zespół badaczy wskazał na kolejny mechanizm molekularnego procesu prowadzącego do steroidogenezy i apoptozy mysich komórek nowotworowych Leydiga M-10. Proces uwalniania hormonów jest jednym z tych czynników, które decydują o zmianach zachodzących w ciele człowieka. Przykładem może być testosteron (17β-hydroksy-4-androsten-3-on), podstawowy hormon płciowy należący do androgenów. Produkowany jest głównie przez komórki śródmiąższowe Leydiga w jądrach i jest prawdopodobnie najbardziej znanym hormonem anabolicznym, który wspiera syntezę białek. Kordycepina wykorzystuje drogi niezalezne od kinazy PKA i białek StAR. Być może wykorzystuje w tym celu ścieżkę MAPK-ERK 1 / 2 i PKC bez aktywacji promotora StAR. Najnowsze badania wskazują, że kordycepina przyłącza się do receptorów adenozyny i pobudza produkcję hormonów steroidowych w liniach nowotworowych Leydiga M-10.

Działanie zwiększające potencję
Zaburzenia erekcji to już niemal choroba cywilizacyjna, bowiem spowodowana jest trybem życia i dotyka coraz większą liczbę mężczyzn. Na jej występowanie wpływają zarówno czynniki psychiczne, jak i środowiskowe, czy somatyczne. W zależności od przyczyny cierpiącym na to zaburzenie proponuje się odmienne terapie.

Jednym z możliwych powodów zaburzeń erekcji jest zbyt niski poziom testosteronu. W terapii koncentruje się zatem na pobudzeniu przysadki do jego produkcji, lub podaje się hormon syntetyczny. Leki wykorzystywane w terapii jak sildenafil (Viagra), tadalafil i wardenafil działają poprzez efekt tlenku azotu (NO) na naczynia krwionośne. NO rozszerza tętnice i zwiększa napływ krwi.

Alternatywą dla leczenia drogimi terapeutykami może być maczużnik chiński. Substancje aktywne w nim występujące wykazują działnie hipotensyjne i wazorelaksacyjne. Wazorelaksacyjny efekt związany jest z wytwarzaniem NO, tak samo, jak w przypadku Viagry. Są to wstępne wyniki i autorzy podkreślają, że dalsze prace nad mechanizmem będą kontynuowane. Praca przeglądowa z 2003 roku wskazuje na Cordyceps sinensis jako na jeden z potencjalnych preparatów przydatnych do leczenia zaburzeń erekcji.

Wnioski

Najlepiej poznanym efektem zażywania korycepsu jest wzrost wytrzymałości fizycznej, a efekt ten został zaobserwowany początkowo u zwierząt. Korycepin stosowany jest z powodzeniem w terapii zakażeń bakteryjnych, szczególnie tych bakterii, które uzyskały oporność na standardowe antybiotyki.

Udowodniono, że kordycepin wpływa na zachowanie wewnętrznej równowagi i usprawnienie transportu tlenu na poziomie komórkowym. Liczne prace wskazują również na korzyści ze stosowania kordycepinu w chorobach serca, szczególnie w arytmii i niewydolności mięśnia sercowego.

Wiele badan potwierdziło również działanie na metabolizm tłuszczów i obniżenie poziomu niekorzystnego cholesterolu i trój glicerydów, z równoczesnym zwiększeniem poziomu tzw. dobrego cholesterolu.

Badania kliniczne dotyczące zaburzeń libido, potencji czy erekcji u mężczyzn również dowodzą skuteczności terapii korycepinem w przypadku tych schorzeń. Szczególnie istotne wydają się być badania dotyczące poprawy jakości i ilości żywych plemników w nasieniu, co w dobie traktowania bezpłodności jako choroby cywilizacyjnej ma duże znaczenie.

Wszystko to sprawia, że zażywanie suplementów otrzymywanych z maczużnika chińskiego jest korzystne nie tylko w przypadku wystąpienia określonych zaburzeń czy chorób, lecz również jako profilaktyka ich występowania. Szczególnie, że kordyceps chiński widocznie wzmaga siły witalne organizmu i przynosi poprawę w stanach zmęczenia.

Warto podkreślić, że prace nad zastosowaniem tego niezwykłego grzyba w rozmaitych terapiach wciąż trwają i niosą nadzieję na wskazanie kolejnych zastosowań tego superfood.

Korzyści dla zdrowia i badania kliniczne
Terapeutyczne zastosowanie kordycepsu jest bardzo szerokie. Tradycyjnie był on wykorzystywany w stanach osłabienia organizmu, lecz również w leczeniu astmy, chorób oskrzeli a także wszelkich stanów zapalnych drzewa płuc i oskrzeli. Współczesne badania potwierdzają, że takie wykorzystanie maczużnika było i jest jak najbardziej zasadne. Znakomita część wiedzy dotyczącej właściwości i zastosowania kordycepsu jest efektem badań prowadzonych przez dr Georgesa Halperna. G. Halpern to lekarz, a także wykładowca Uniwersytetu w Hong Kongu, autor kilku książek o kordycepsie. Jednym z najważniejszych odkryć stało się wyizolowanie w kordycepsie antybiotyków. Jednym z nich jest właśnie kordycepin, który ma silne działanie bakteriobójcze i działa na szczepy oporne na pozostałe stosowane dotychczas grupy antybiotyków. Szczególnie dobrze leczą się kordycepinem gruźlica, trąd, białaczka.

Napar z kordycepsu wpływa na zwiększenie wydolności płuc (przyspiesza adaptację komórek do niższej zawartości tlenu), stąd jego zażywanie w klimacie górskim było i jest jak najbardziej uzasadnione. Przyjmuje się ogólnie, że napar jest wysoce skuteczny w leczeniu różnorodnych schorzeń układu oddechowego, jak: astma, stany zapalne płuc i oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Ponadto grzyb ma właściwości wpływające na obniżenie poziomu glukozy we krwi, pobudzenie produkcji testosteronu. Nukleozyd kordycepina (substancja czynna kordycepsu) i kwas kordycepinowy mają silne działanie antyoksydacyjne i przeciwcukrzycowe. Z tego powodu mogą być wykorzystywane w profilaktyce zachorowań na cukrzyce u osób, które z przyczyn genetycznych i środowiskowych są szczególnie narażone na zachorowanie. Kwas kordycepinowy pobudza metabolizm i zwiększa odporność. Polisacharydy zawarte w grzybie przyspieszają detoksykację, przemianę materii, a dodatkowo pobudzają układ immunologiczny do lepszej wydajności.

Napar uzyskany w wyniku ekstrakcji goracą wodą zawiera w głównej mierze frakcje polisacharydów. Innym rodzajem pozyskiwania nukleozydów i pochodnych jest ekstrakcja grzybni wykonana ciekłym azotem.

Azjatyckie gatunki grzybów kordyceps posiadają w swoim składzie wiele substancji, które w organizmie człowieka wykazują się aktywnością biologiczną. Sceptycy podnoszą, że właściwości grzyba są przesadzone i stanowią jedynie wybiórcze fakty. Argumentem na to mają być badania przeprowadzane w sposób niestandaryzowany, co jednak nie jest zgodne z prawdą. Badania nad właściwościami kordycepsu były bowiem prowadzone nie tylko w krajach azjatyckich, lecz również europejskich.

Wyciągi uzyskiwane z grzybów uprawianych w przemysłowych warunkach wykorzystywane są w terapii i profilaktyce wielu chorób. Należą do nich między innymi nowotwory i cukrzyca. Polisacharydy występujące w kordycepsie, jak również ich metabolity są źródłem nieustającego zainteresowania farmaceutów, lekarzy i terapeutów. W ostatnich latach zauważyć można większa liczbę badan nad możliwością pozyskania stosowania substancji aktywnych biologicznie.

Źródła:
1. http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,369103,chinski-grzyb-na-raka.html
2. www.ec.europa.eu/food/food/biotechnology/novelfood
3. Russel R., Patterson M.: Cordyseps – A traditional Chinese medicine and another fungal therapeutic biofactory?, Phytochemistry, 7(69), 1469-1495;
4. ŻYWNOŚĆ. Nauka. Technologia. Jakość, 2014, 1 (92), 16 – 28, MAREK SIWULSKI, KRZYSZTOF SOBIERALSKI, IWONA SAS-GOLAK, WARTOŚĆ ODŻYWCZA I PROZDROWOTNA GRZYBÓW
5. Holliday J, Cleaver M. On the trail of the yak ancient cordyceps in the modern world. 2004 (www.heartfeltmedicine.com)
6. Borgis - Postepy Fitoterapii 4/2011, s. 254-264, Ewa Karpińska, Biostymulujące właściwości entomopatogenicznych grzybów z rodzaju Cordyceps.
7. Smith JE, Rowan NJ, Sullivan R. Medicinal mushrooms: a rapidly developing area of biotechnology for cancer therapy and other bioactivities. Biotechnol Lett 2002; 24:1839-45

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl