Blog wpisy
Producenci
Promocje
Trzypak Fohow Oral Liquid Eliksir Feniks Kordiceps
Trzypak Fohow Oral Liquid Eliksir Feniks Kordiceps
387,00 zł 369,00 zł
szt.
Trzypak Fohow Linchzhi Reishi 24 szt. po 0,3 g
Trzypak Fohow Linchzhi Reishi 24 szt. po 0,3 g
309,00 zł 299,00 zł
szt.
Trzypak Perły Księżniczki Fohow Guifei Bao
Trzypak Perły Księżniczki Fohow Guifei Bao
462,00 zł 439,00 zł
szt.
Trzypak Fohow Sanqing Oral Liquid Eliksir Feniks
Trzypak Fohow Sanqing Oral Liquid Eliksir Feniks
618,00 zł 589,00 zł
szt.
Trzypak Eliksir Trzy Klejnoty Sanbao Oral Liquid Fohow
Trzypak Eliksir Trzy Klejnoty Sanbao Oral Liquid Fohow
618,00 zł 589,00 zł
szt.
2-PAK: Perły Księżniczki + Probiotyk
2-PAK: Perły Księżniczki + Probiotyk
233,00 zł 221,00 zł
szt.
2-PAK: Perły Księżniczki + Podpaski Fohow
2-PAK: Perły Księżniczki + Podpaski Fohow
231,00 zł 219,00 zł
szt.
2-PAK: Perły Księżniczki + Wkładki Fohow
2-PAK: Perły Księżniczki + Wkładki Fohow
231,00 zł 219,00 zł
szt.
Cordyceps sinensis – właściwości i zastosowanie. Kordyceps. 0
Cordyceps sinensis – właściwości i zastosowanie. Kordyceps.

Chiński grzyb na raka
Wyciąg z rzadkiego chińskiego grzyba - zabójcy gąsienic - może pomóc w leczeniu chorób nowotworowych - informuje strona internetowa University of Nottingham. Naukowcy z University of Nottingham badali działanie kordycepiny, substancji zawartej w pasożytniczym grzybie maczużniku chińskim. Na jej antynowotworowe działanie zwrócono uwagę już w latach 50-tych XX wieku. Niestety, kordycepina jest w ludzkim organizmie szybko rozkładana. Teraz okazało się, że w niskiej dawce hamuje niekontrolowany rozrost komórek, zaś w wyższej - zakłóca przyleganie do siebie komórek, co także utrudnia rozrost nowotworu. Oba działania prawdopodobnie wynikają z zakłócania procesu wytwarzania białek w komórce przez hamowania wytwarzania mRNA. Poznanie sposobu działania kordycepiny przez naukowców z Nottingham daje nadzieję na opracowanie metod powstrzymania rozpadu tej substancji i skutecznego leczenia lub opracowania nowych preparatów o podobnym działaniu.

Maczużnik chiński (Cordyceps sinensis) to grzyb z rodziny buławinkowantych, spokrewniony z dobrze znanym, trującym sporyszem czy występującym w Polsce maczużnikiem bojowym. Podobnie jak wielu jego krewnych atakuje owady - konkretnie gąsienicę motyla Hepialus fabricius. Strzępki grzyba zabijają gąsienicę i wypełniają jej ciało, po czym w górę wyrasta długi, maczugowaty twór, zwany podkładką. To właśnie on dostarcza leku, za który niegdyś Chińczycy płacili cztery razy więcej srebra niż ważył. Uważano, że poprawia funkcjonowanie płuc i nerek.

Pierwsi właściwości maczużnika odkryli 1500 lat temu himalajscy pasterze bydła i owiec - zaobserwowali, że po zjedzeniu grzyba ich trzoda nabierała wigoru. Reszta świata dowiedziała się o starochińskim leku w roku 1993 - gdy podczas zawodów w Pekinie chińskie biegaczki pobiły rekordy na 10, 15 i 30 kilometrów. Wielu podejrzewało doping, ale trener wytłumaczył wysoką formę zawodniczek wysokogórskim treningiem i własnościami grzyba.

Obecnie wyciąg z grzybów Cordyceps sinensis można kupić w wielu krajach świata - wiadomo, że poprawia kondycję ludzi starszych i w średnim wieku (bywa nazywany "himalajską Viagrą"). Jego zbieranie jest trudnym i niebezpiecznym zajęciem - w roku 2007 kilkunastu mieszkańców górskiej wioski poszukujących cennego grzyba zginęło w burzy śnieżnej w trudno dostępnym regionie nepalskich Himalajów.

Wartość odżywcza grzybów wynika z zawartości w nich białek o dużej przyswajalności, polisacharydów, niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, a także składników mineralnych oraz witamin. Wiele gatunków uprawnych oraz dziko rosnących wykazuje również właściwości prozdrowotne. Związane są one z obecnością składników bioaktywnych, głównie polisacharydów, triterpenoidów oraz związków fenolowych. Udokumentowano działanie immunostymulujące, antybakteryjne, antywirusowe, przeciwzapalne, przeciwnowotworowe, przeciwcukrzycowe oraz przeciwalergiczne różnych gatunków grzybów. Substancje pozyskiwane z grzybów mają również zdolność obniżania poziomu cholesterolu i triacylogliceroli we krwi, normalizują ciśnienie, a także działają ochronnie na wątrobę. Obecnie grzyby uznawane są za żywność funkcjonalną. Pozytywny wpływ na zdrowie można uzyskać poprzez bezpośrednie spożywanie owocników lub stosowanie suplementów diety w postaci preparatów zawierających ekstrakty grzybowe.

Obecnie grzyby uznawane są za żywność funkcjonalną, gdyż wykazują udokumentowany korzystny wpływ na zdrowie człowieka. Uprawa grzybów ma wielowiekową tradycję w krajach azjatyckich, głównie w Chinach. Największym producentem grzybów na świecie są Chiny, gdzie produkcja w 2007 roku wyniosła 1,6 mln ton.

Wartość odżywcza grzybów wynika z występowania w owocnikach białek, sacharydów, kwasów tłuszczowych, witamin i składników mineralnych oraz błonnika pokarmowego. Zawartość białka w grzybach jest duża i zależna od gatunku oraz stadium rozwoju owocnika . Powszechnie spożywane gatunki zawierają ok. 1,5 - 3,6 % białka w św.m., co odpowiada 10 - 40 % w przeliczeniu na suchą masę. Białko grzybów charakteryzuje się dobrą przyswajalnością, sięgającą 90 %.

O wartości białek pochodzących z grzybów decyduje zestaw aminokwasów, w tym obecność wszystkich aminokwasów egzogennych tj. lizyny, metioniny, tryptofanu, treoniny, waliny, leucyny, izoleucyny, i fenyloalaniny oraz względnie egzogennej histydyny.

Owocniki grzybów zawierają 4,7 - 6,9 % sacharydów ogółem (około 50 % s. m.), z czego 2,7 - 3,9 % stanowi błonnik pokarmowy. Najczęściej występują monosacharydy, disacharydy, polisacharydy oraz kompleksy polisacharydowo-białkowe. Szczególna rola przypisywana jest polisacharydom, które wykazują silną aktywność biologiczną. W skład błonnika pokarmowego wchodzą włókna nierozpuszczalnew wodzie, w tym chityna, celuloza i ligniny oraz włókna rozpuszczalne w wodzie, głównie -glukany.

Zawartość kwasów tłuszczowych w owocnikach grzybów jest niewielka i wynosi 2 - 8 % s.m. Korzystny jest jednak stosunek kwasów tłuszczowych wielonienasyconych do kwasów nasyconych. Około 75 % całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych stanowią niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, wśród których największe znaczenie mają kwasy oleinowy i linolenowy. Głównym kwasem tłuszczowym nasyconym jest kwas palmitynowy. Grzyby są dobrym źródłem składników mineralnych, głównie potasu, fosforu, wapnia i magnezu. Szczególnie zasobnym w wapń gatunkiem jest twardziak jadalny.

Grzyby stanowią dobre źródło wielu witamin, zwłaszcza ryboflawiny (B2), niacyny (B3) i folacyny (B9). Zawartość witaminy B2 w grzybach jest większa niż w warzywach. Ponadto grzyby zawierają niewielkie ilości witaminy C, B1, a także śladowe ilości witaminy B12, D2 oraz E.

Cordyceps - Fohow Oral Liquid:
Cordyceps Fohow Oral Liquid
Grzyby jako źródło substancji bioaktywnych
Najliczniejszą grupę związków zawartych w ścianie komórkowej grzybów stanowią polisacharydy oraz kompleksy białkowo-cukrowe. Pozostałe biologicznie aktywne substancje występujące w grzybach dzielą się na związki o wysokiej masie cząsteczkowej,głównie ligniny oraz o niskiej masie cząsteczkowej, w tym triterpenoidy i fenole.

Polisacharydom zawartym w ścianie komórkowej grzybów przypisuje się działania prozdrowotne, w tym immunostymulujące, przeciwnowotworowe, hipoglikemiczne i antyoksydacyjne. Mechanizm działania tych związków nie jest w pełni poznany. Polisacharydy to bardzo liczna grupa związków, w której szczególne miejsce zajmują -glukany. Lakownica lśniąca (Ganoderma lucidum) jest wyjątkowo zasobna w polisacharydy, które stanowią od 10 do 50 % s.m. owocników. Z tego gatunku wyizolowano ponad 200 różnych polisacharydów.

-glukany zawarte w grzybach różnią się budową, rozpuszczalnością w wodzie, wielkością cząsteczki i masą cząsteczkową. Wymienione cechy powodują, że poszczególne -glukany różnią się działaniem prozdrowotnym. Jak podaje Wasser, najsilniejszy efekt prozdrowotny wywołują -glukany o większej masie cząsteczkowej. Do najważniejszych polisacharydów pochodzenia grzybowego należą: lentinan wyizolowany
z twardziaka jadalnego.

Do kompleksów polisacharydowo-białkowych zaliczany jest krestin, wyekstrahowany z wrośniaka różnobarwnego (Coriolus versicolor) oraz ganoderan (lakownica lśniąca). Bardzo ważną grupą substancji aktywnych pochodzenia grzybowego są triterpenoidy. Stwierdzono, że wykazują one działanie przeciwko wirusowi HIV1 oraz wirusowi opryszczki. Inne badania potwierdziły zdolność triterpenoidów do hamowania syntezy cholesterolu, obniżania ciśnienia krwi oraz zmniejszania agregacji płytek krwi, przez co wpływają na zmniejszenie ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Bogatym źródłem tych związków jest lakownica lśniąca, z której wyizolowano ponad 120 różnych terpenoidów, m.in. kwas ganodermowy, kwas ganodermadowy, ganodermadiol. Triterpenoidy z lakownicy lśniącej hamują bezpośrednio wzrost komórek rakowych i zmniejszają ich inwazyjność.

Związki fenolowe zawarte w owocnikach grzybów decydują o ich właściwościach antyoksydacyjnych. Kwasy fenolowe, w tym hydroksybenzoesowy, protokatechinowy i kawowy wyizolowano z pieczarki dwuzarodnikowej i twardziaka jadalnego. Ekstrakty z różnych gatunków grzybów, m.in. zimówki aksamitnotrzonowej, żagwicy listkowatej, soplówki jeżowatej, twardziaka jadalnego oraz boczniaka ostrygowatego są bogate w związki fenolowe o silnej aktywności przeciwutleniającej. Związki fenolowe zawarte w grzybach wykazują również działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe.

Do biologicznie aktywnych związków o wysokiej masie cząsteczkowej należą lektyny, czyli połączenia białkowo-cukrowe. Mają one zdolność wpływania na układ immunologiczny człowieka poprzez stymulowanie dojrzewania komórek odpornościowych.

Prozdrowotne działanie grzybów
W wielu ośrodkach naukowych prowadzono badania dotyczące właściwości prozdrowotnych zarówno uprawnych, jak i dzikich gatunków grzybów. Opisano szczegółowo ich działanie przeciwnowotworowe, immunostymulujące, przeciwoksydacyjne, ochronne dla serca i naczyń, obniżające poziom cholesterolu we krwi,przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwcukrzycowe oraz ochraniające wątrobę.

Do najlepiej udokumentowanych i najbardziej obiecujących należy przeciwnowotworowe działanie grzybów. W tradycyjnej medycynie chińskiej przez długi czas do leczenia pacjentów z nowotworami stosowano jeden gatunek, maczużnik bojowy (Cordyceps militaria). W medycynie ludowej wschodniej Europy już w XVI - XVII w. w terapii nowotworów wykorzystywano owocniki włóknouszka ukośnego (Inonotus obliquus). Antynowotworowe właściwości borowika szlachetnego potwierdzono w połowie XX w. Według Wassera istnieje około 650 gatunków grzybów wyższych wykazujących potencjał przeciwnowotworowy. Thekkuttuparambil i wsp. wykazali właściwości przeciwnowotworowe lakownicy lśniącej, czyrenia (Phellinus rimosus), boczniaka florydzkiego (P. florida) i boczniaka łyżkowatego (P. pulmonarius). Obecnie potwierdzono naukowo aktywność przeciwnowotworową ponad 30
gatunków grzybów leczniczych.

Grzyby lecznicze są nie tylko źródłem bezpośrednio działających czynników przeciwnowotworowych, lecz pełnią rolę tzw. immunomodulatorów, które stymulują układ odpornościowy człowieka do zwalczania komórek nowotworowych. Aktywne substancje zawarte w grzybach pobudzają makrofagi, limfocyty T oraz komórki NK do produkcji cytokin, m.in. TNF-, IFN-g, Il-1b, które hamują proliferację komórek nowotworowych, a także indukują ich apoptozę. Lentinan, schizophyllan, frakcja MD z żagwicy listkowatej oraz PSK i PSP z wrośniaka różnobarwnego stosowane są w Japonii i Chinach w immunoterapii nowotworów żołądka, jelita grubego oraz piersi. Ww. związki stosowane są równolegle z tradycyjną terapią nowotworów.
Pozwala to wydłużyć czas przeżycia oraz poprawić jakość życia pacjentów w porównaniu z samym leczeniem konwencjonalnym.

Wykazano klinicznie, że Cordyceps, znane tybetańskie zioło, jest antyoksydantem, poprawia wigor, dodaje energii i poprawia dotlenienie. Jest jedynym znanym środkiem poprawiającym superutlenianie dysmutazy. Mimo że jest to środek wspomagający, często działa bardzo aktywnie.

W starożytnych Chinach jednym z najbardziej poszukiwanych składników był Cordyceps, substancja tak szanowana, wręcz czczona, że była zarezerwowana wyłącznie dla członków rodziny cesarskiej. Analizy chemiczne wykazały, że jej własności to coś więcej niż przesądy i ludowe bajanie.

Cordyceps sinensis to nowa generacja grzybów wykorzystywanych przez przemysł farmaceutyczny oraz jako dodatek do diety przez lepiej poinformowanych konsumentów szukających środków alternatywnych w stosunku do bardziej konwencjonalnych leków na AIDS, raka i inne doolegliwości oraz problemy związane z odpornością organizmu.

Amerykański FDA (Food and Drug Administration – Urząd ds. Żywności i Leków) zalicza Cordyceps do „żywności” i substancji „ogólnie uznawanych jako bezpieczne” (Generallly Rocognized as Safe; w skrócie GRAS).  Rosnąca liczba naukowców uważa, że jest to „superżywność”, którą można dodawać do prawie każdej diety.

Te znajdujące zastosowanie w medycynie grzyby są bardzo bogate w bardzo skuteczne w leczeniu raka betaglikany oraz polisacharydy zbudowane z długich łańcuchów cukru z wieloma sekcjami tlenu między nimi. Kiedy te cukry zostają rozbite przez organizm, cząsteczki tlenu zostają wyzwolone i zaabsorbowane na poziomie molekularnym. Wiemy, że żadna forma raka nie może istnieć w środowisku bogatym w tlen, i że bez odpowiedniego poziomu tlenu organizm wpada w degeneracyjne stany, które sprzyjają rakowi, chorobie serca, niedomogom układu immunologicznego, cukrzycy i wielu chorobom wirusowym, takim jak zapalenie wątroby typu C, choroba Lyme’a i inne.

Kluczową sprawą jest dostarczenie organizmowi tlenu na poziomie komórkowym. Wśród wykorzystywanych przez farmację grzybów jest wiele dobrze znanych, jak choćby reishi (lakownica lśniąca), maitake (żagwica listkowata) i Agaricus (pieczarka), które są bogate w, będące źródłem tlenu, betaglikany. Ta lista ma tendencję wzrostową i obejmuje już 70 różnych grzybów, które przeszły badania kliniczne. Najbardziej interesującym jest kordyceps chiński (Cordyceps sinensis), który rośnie w Tybecie na wysokości 16 000 stóp (4800 metrów) n.p.m.

Kordyceps chiński zwiększa w organizmie poziom ATP (adenozynotrójfosforanu) o prawie 28 procent.  ATP jest źródłem energii organizmu – swego rodzaju energią – i jest niezbędny we wszystkich procesach enzymatycznych. Uważa się również, że ATP jest tam, gdzie w organizmie zachodzą procesy zimnej fuzji („gaz Browna”). Chociaż koncepcja zimnej fuzji na poziomie molekularnym nie jest tematem tego artykułu, uważam, że stanowi ona podstawę biologicznej wymiany energii. Już sam wpływ na stan energetyczny czyni z tego grzyba superżywność, ale to jeszcze nie wszystko.

Tym, co czyni ważnym zastosowanie kordycepsu chińskiego w przypadkach raka, jest to, że posiada on betaglikany i polisacharydy. Kiedy polisacharydy rozpadają się, wielu molekuł tlenu zostaje uwolnionych na poziomie komórkowym i w rezultacie obecny tam materiał rakowy zostaje natychmiast zniszczony. Jeden z interesujących związków zawartych w kordycepsie chińskim, cordycepin (nukleozyd), inhibituje mechanizm naprawy DNA i przypuszczalnie działa przeciwwirusowo (HIV).

Korzyści dla zdrowia i badania kliniczne
Lecznicze właściwości kordycepsu chińskiego są niezwykłe. W tradycyjnej medycynie chińskiej kordyceps jest stosowany głównie w leczeniu astmy i innych przypadłości oskrzeli. Najnowsze badania potwierdzają efektywność tych zastosowań. Większość tego, co Zachód wie na temat kordycepsu, zawdzięcza pracom dr Georgesa Halperna, lekarza i emerytowanego profesora Uniwersytetu w Hong Kongu oraz autora kilku książek o kordycepsie.

Jednym z najważniejszych odkryć dokonanych podczas najnowszych badań było znalezienie w tym grzybie nowych antybiotyków. Jeden z nich, cordycepin, jest bardzo skuteczny w walce z wszelkimi bakteriami, które uodporniły się lub uodporniają się na inne, pospolitsze antybiotyki (takie jak penicylina, która jest również wytworem grzyba). Jak wykazały liczne próby wykonane w Chinach, Japonii i w innych krajach, kordyceps jest szczególnie skuteczny w walce z gruźlicą, trądem i ludzką białaczką.

Oto dodatków korzyści dla zdrowia wynikające ze stosowania kordycepsu:
- Wzmocnienie fizycznej wytrzymałości
Najlepiej znanym działaniem kordycepsu jest zwiększenie fizycznej wytrzymałości. W roku 1993 organizacja Chińskie Gry Krajowe zwróciła na ten grzyb uwagę światowych władz sportowych, kiedy dziewięć lekkoatletek, które go przyjmowały, pobiło dziewięć rekordów świata. Istnieje wiele doniesień o nadzwyczajnej poprawie uzyskiwanych wyników w różnych dyscyplinach sportowych w rezultacie spożywania cordycepsu. Doszło nawet do rozmów na temat zakazu używania go przez sportowców, ponieważ daje on nieuczciwą przewagę tym, którzy mają do niego dostęp.

Większość zawodowych lekkoatletów, którzy go obecnie zażywają, nie przyznaje się do tego z obawy, że władze sportowe mogłyby zakazać jego stosowania. Z drugiej strony Kanadyjski Komitet Olimpijski wydał oficjalne oświadczenie w sprawie cordycepsu, które głosi, że jest on dozwolony w profesjonalnych zawodach.

Badania kliniczne wykazały, że stosowanie kordycepsu zwiększa komórkową bioenergię – adenozynotrójfosforan (ATP) – aż o 55 procent. W doniesieniach tych mówi się o zwiększonej syntezie ATP i szybszym odzyskiwaniu energii. Wydaje się, że kordyceps poprawia mechanizm utrzymywania wewnętrznej równowagi i w ten sposób doprowadza do bardziej efektywnego wykorzystania tlenu. Własności te mogą prowadzić do ogólnego fizycznego wzmocnienia, zwiększenia wytrzymałości i przeciwdziałania zmęczeniu, co odnotowuje się u ludzi zażywających kordyceps.

- Poprawa oddechu
Kilka prac naukowych wykazało zalety kordycepsu chińskiego polegające na łagodzeniu różnych dolegliwości układu oddechowego, w tym chronicznego bronchitu i astmy.

- Wzrost absorpcji tlenu
W badaniach z próbą na ślepo i kontrolowaną placebo z udziałem 30 ochotników w starszym wieku wykazano, że kordyceps chiński znaczącoo zwiększa ilość tlenu, jaką byli oni w stanie asymilować.
Wykonane w Chinach badania chorób układu sercowo-naczyniowego wykazały, że etanolowe ekstrakty z grzybni (mycelium) cordycepsu chińskiego i produkty jegoo fermentacji powodowały zmianę biologicznego działania, która umożliwiała wzrost komórkowej absorpcji tlenu o 40 procent. Ponadto badania wykazały, że te związki wywołują ulgę w przebiegu chronicznej, opornej na leczenie choroby płuc.

- Poprawa działania serca
Liczne badania wykazały zalety kordycepsu chińskiego w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak arytmia serca i jego chroniczna niewydolność.

- Utrzymanie poziomu zdrowego cholesterolu
Cztery badania wykazały, że kordyceps chiński pomógł w obniżeniu ogólnej ilości cholesterolu o 10 do 21 procent, a trójglicerydów (neutralnych tłuszczy) o 9 do 26 procent i jednocześnie pomógł w zwiększeniu cholesterolu HDL (High Density Lipoprotein – lipoproteina wysokiej gęstości), tak zwanego „dobrego”, o 27 do 30 procent.

- Poprawa działania wątroby
Wykazano, że cordyceps chiński poprawia działanie wątroby i jest pomocny w jej marskości, podchronicznym i chronicznym zapaleniu i pokrewnych jej dolegliwościach, które są bardziej rozpowszechnione , niż się ludziom wydaje.
Wątroba jest żywym filtrem oczyszczającym krew i wszystkie pozostałe płyny ustrojowe z zanieczyszczeń. Niemożliwe jest przetrwanie, nie mówiąc już o dobrym samopoczuciu, bez dobrze funkcjonującej wątroby.

Kliniczne próby z suplementem w postaci cordycepsu chińskiego przeprowadzone na 33 pacjentach cierpiących na zapalenie wątroby typu B i ośmiu pacjentach z marskością wątroby wykazały w próbie tymolowej poprawę o 71,9 procent, a w teście SCPT o 78,6 procent. Obie te próby to testy enzymatyczne wykazujące zmiany w funkcjonowaniu wątroby.

- Poprawa w chorobie nerek
Wykonane w Chinach badania wykazały wynoszącą 51 procent pooprawę w chronicznej chorobie nerek po zaledwie jednomiesięcznym uzupełnianiu diety dodatkiem w postaci kordycepsu chińskiego.

- Zmniejszenie rozmiarów guza
W Chinach i Japonii przeprowadzono kilka badań klinicznych z udziałem pacjentów cierpiących na raka przy zastosowaniu sześciogramowej dawki kordycepsu chińskiego dziennie.
W jednym z badań obejmujących 50 pacjentów z rakiem płuc, którym wraz z chemioterapią podawano kordyceps chiński, u 46 procent pacjentów doszło do zmniejszenia guzów. W badaniach przeprowadzonych z pacjentami cierpiącymi na różne rodzaje guzów ustalono, że ekstrakt z kordycepsu chińskiego (6 gramów dziennie przez dwa miesiące) poprawił symptomy u większości z nich.

Badacze z Japonii podają, że kordyceps chiński wzmaga ogólną aktywność układu odpornościowego człowieka cierpiącego na raka. W celu ustalenia tej cechy podskórnie wstrzyknięto myszom rakowate komórki (chłoniaka), po czym podano im doustnie cordyceps chiński, co doprowadziło do zmniejszenia rozmiarów guza i przedłużenia życia. W wynikach tych badań podano również, że cordyceps chiński poprawił reakcje antyciał.

- Wzmocnienie odporności i produkcji komórek T
Okazało się, że kordyceps chiński wzmacnia działanie komórek nazywanych „naturalnymi zabójcami” (Natural Killer; w skrócie NK) – głównej grupy komórek układu odpornościowego odpowiedzialnej za zjawisko naturalnej cytotoksyczności – powodując wzrost produkcji komórek T, co prowadzi w rezultacie do powiększenia masy mięśni. Wraz ze wzrostem nowych młodych i zdrowych komórek rośnie siła mięśni.

Cordyceps chiński skutecznie dołądowuje armię ochronnych komórek NK. Zdolność organizmu do zwalczania infekcji i guzów zależy od dostępności komórek NK. Odgrywają one pierwszorzędną rolę na pierwszej linii obrony i w utrzymaniu w sprawności ochronnego mechanizmu organizmu znanego jako układ immunologiczny.
Kilka badań naukowych kordycepsu chińskiego było ukierunkowanych na komórki NK i oddziaływanie na nie cordycepsu chińskiego pod kątem ich wpływu na formowanie się raka. W jednym z badań in vitro wykazano, że kordyceps chiński znacząco wzmacnia aktywność komórek NK nie tylko u zdrowych osobników, ale i u cierpiących na białaczkę.

W przeprowadzonych w Chinach badaniach, których wyniki opublikowano w Chinese Journal of Integrated Traditional and Western Medicine, kordyceps chiński wzmocnił aktywność komórek NK u normalnych pacjentów o 74 procent, zaś u pacjentów z leukemią o 400 procent. Podobną poprawę aktywności komórek NK wykryto w dużych guzach czerniaka.

- Łagodzenie objawów starzenia się
Kontrolowane badania ujawniły, że u starszych pacjentów cierpiących na przemęczenie i objawy pochodne demencji po przyjmowaniu kordycepsu chińskiego przez 30 dni wystąpiło złagodzenie tych objawów. Ich przemęczenie zmalało o 92 procent, odczuwanie zimna o 89 procent a zawroty głowy o 83 procent. Pacjenci z zaburzeniami układu oddechowego czuli się silniejsi fizycznie i niektórzy z nich byli zdolni do biegu na dystansie do 600 stóp (180 metrów).

- Ochrona przed uszkodzeniami przez wolne rodniki
Wiele badań wykazało, że cordyceps chiński daje ochronę przed uszkodzeniami powodowanymi przez wolne rodniki i że posiada własności silnego przeciwutleniacza.

- Pomoc w pozbywaniu się dyskomfortu wywołanego zmęczeniem nóg
Różne badania wykazały, że cordyceps sinensis poprawia przepływ krwi w organizmie poprzez rozluźnienie mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz wspomaga działanie serca i płuc. Inaczej mówiąc, cordyceps sinensis zmniejsza kurczenie się naczyń krwionośnych, co ma wpływ na przepływ krwi w nogach – główną przyczynę zmęczenia nóg.

- Poprawa sprawności seksualnej
Przeprowadzone w Chinach trzy oddzielne, ślepe, kontrolowane za pomocą placebo, badania 200 mężczyzn o „osłabionym libido i z innymi problemami natury seksualnej” dały nadspodziewanie podobne wyniki. 64 procent mężczyzn stosująch kordyceps chiński stwierdziło u siebie po zakończeniu eksperymentu znaczną poprawę, podczas gdy w grupie placebo podobne doznania miało tylko 24 procent.

W innej, również ślepej i kontrolowanej za pomocą placebo, próbie z udziałem 24 podstarzałych kobiet 90 procent z nich doniosło o poprawie swojego stanu po użyciu cordycepsu chińskiego, podczas gdy w kontrolnej grupie z placebo żadna z kobiet nie odczuwała poprawy. Wykazano, że kordyceps chiński poprawia libido i jakość życia mężczyzn i kobiet, przeciwdziała bezpłodności oraz zwiększa liczbę żywych plemników i okres ich życia. Badania kliniczne przeprowadzone na grupie mężczyzn i kobiet o obniżonym libido i pożądaniuu przyniosły poprawę u 66 procent przypadków.

Instytut Meteria Medica w Pekinie przeprowadził ślepe badania, które wykazały ppoprawę żeńskiego libido i pożądania o 86 procent. Najbardziej spektakularne wyniki pochodzą z badania płodności 22 mężczyzn, które wykazały, że po ośmiu tygodniach przyjmowania dodatku do diety w postaci kordycepsu chińskiego, liczba plemników w wytrysku wzrosła u nich o 33 procent, a częstość przypadków deformacji spermy spadła o 29 procent, zaś współczynnik przeżywalności spermy wzrósł o 79 procent.

- Cofanie objawów HIV
W roku 2004 w Ghanie przeprowadzono badanie na 3000 pacjentów we wczesnej fa=zie HIV, którym podano mieszankę zawierającą jako główny składnik cordyceps sinensis. Zadziwiające jest to, że po sześciu miesiącach kuracji u żadnego z nich „nie wykryto we krwi obecności HIV”. 

- Działanie uodparniające, reakcja przeciwrakowa i naprawa DNA
Od dawna wiadomo, że związki z rodzaju betaglikanów, obecne w wielu gatunkach grzybów, bardzo wzmacniają układ immunologiczny. Ta klasa związków to najczęściej na świecie przepisywana klasa leków przeciwrakowych. Ich przykładem mogą być takie leki, jak lentinan (polisacharyd występujący w grzybach shiitake), PSK i grifolan (ekstrakt z grzyba maitake).
Są dane wskazujące na istnienie kolejnego mechanizmu w przeciwrakowym działaniu kordycepsu chińskiego oprócz dobrze znanej immunomodulacji wywoływanej przez związku polisacharydowe. Ma on związek ze strukturą niektórych zmienionych nukleozydów zawartych w kordycepsie chińskim, takich jak na przykład cordycepin (3’-deoksyadenozyna). Jest to molekuła niemal identyczna z molekułą adenozyny, z wyjątkiem tego, że brak jej atomu tlenu w części rybozy na pozycji 3’.

Brak tego tlenu można zauważyć również w innych związkach występujących w cordycepsie chińskim, na przykład w dideoksyadenozynie. Jego brak właśnie na tej pozycji uważa się za istotny z bardzo szczególnego powodu. Struktura DNA zależy od stworzenia przez tlen wiązań z sąsiednimi nukleozydami. Takie wiązanie występuje między pozycjami 3’ i 5’ w części rybozy nukleozydów, tworząc „strukturę drabiny” utrzymującą DNA razem.

W procesie replikacji komórki pierwszym krokiem jest rozdzielenie molekuły DNA od środka – coś na podobieństwo rozpięcia zamka błyskawicznego łączącego dwie pary komplementarnych nukleozydów.. Następnym krokiem jest wprowadzenie po jednym nowym uzupełniającym nukleozydzie. Tworzą one wodorowe wiązania między dopełniającymi się parami oraz fosforanowo-cukrowe wiązania między pozycjami 3’ i 5’ na zewnątrz krawędzi molekuły będącej częścią rybozy.

Synteza molekuł nowego DNA zachodzi poprzez sekwencyjne wstawianie po jednym nowym uzupełniającym nukleozydzie do nowo tworzącej się molekuły DNA, aż jej oryginalny podwójny łańcuch zostanie dwukrotnie skopiowany, stając się dokładną kopią oryginału i genetycznym kodem nowej generacji komórek. Proces wstawiania po kolei nowych nukleozydów jest kontynuowany, dopóki nie zostanie wstawiona molekuła cordycepinu. Kiedy do tego dochodzi, nie ma już na tej istotnej pozycji tlenu tworzącego wiązanie 3’-5’ i odtwarzanie nowej molekuły DNA ustaje, w wyniku czego komórka nie może kontynuować dzielenia się, przez co nie powstaje żadna nowa komórka. (W normalnych komórkach ssaków to wstawianie odtlenionej adenozyny nie ma wielkiego znaczenia, ponieważ zdrowe komórki posiadają wrodzony mechanizm naprawy DNA).

Kiedy dojdzzie do takiego błędu, zmieniony nukleozyd (cordycepin) zostaje usunięty z łańcucha nukleozydów i zostaje wstawiony nowy segment adenozyny. Jednakże komórki rakowe to z racji swojej natury komórki, które utraciły mechanizm naprawy DNA (gdyby potrafiły naprawić swoje błędy, nie byłyby komórkami rakowymi).

Większość bakterii i wszystkie wirusy (w tym ludzki wirus niedoboru odporności (HIV) nie posiadają tego mechanizmu naprawy DNA. Kiedy przyjrzymy się tempu kopiowania komórek raka, staje się jasne, w jaki sposób ten mechanizm może działać przeciwko guzowi. Na przykład okres życia normalnej zdrowej tkanki piersi wynosi dziesięć dni. Po tym czasie następuje jej reprodukcja i utworzenie nowych komórek. Komórki raka piersi odtwarzają się jednak znacznie szybciej od zdrowych i do ich reprodukcji dochodzi średnio co 20 minut. To oznacza, że rak piersi replikuje się 750 razy szybciej niż otaczająca go zdrowa tkanka. Gdyby cordycepin był równie toksyczny dla obu rodzajów komórek, zabijałby komórki raka 750 razy szybciej niż zdrowe. Jednak ze względu na wyżej omówiony mechanizm naprawy DNA w zdrowych komórkach cordycepin wydaje się nie mieć żadnego wpływu na ich replikowanie się i stosunek zabitych komórek guza jest w rzeczywistości znacznie większy niż 750:1.

Takiego samego typu mechanizm zakłócający DNA stoi także za przeciwguzowymi efektami kilku innych środków chemioterapeutycznych. Przypuszczalnie ten sam rodzaj inhibitowania syntezy DNA odpowiada za przeciwwirusowe działanie cordycepinu.

Wnioski
Najlepiej znanym medycznym działaniem cordycepsu chińskiego jest wzrost fizycznej wytrzymałości. Cordycepin jest bardzo efektywny w zwalczaniu wszelkiego rodzaju bakterii, które uodporniły się na inne antybiotyki. Wykazano, że kordyceps chiński poprawia mechanizm wewnętrznej równowagi i w ten sposób usprawnia wykorzystywanie tlenu.
Liczne prace wykazują korzystny wpływ kordycepsu chińskiego na zakłócenia pracy serca, takie jak jego arytmia i chroniczna niewydolność. Cztery znakomite opracowania wykazały użyteczność kordycepsu chińskiego w obniżaniu ogólnej ilości cholesterolu i trójglicerydów oraz zwiększaniu ilości HDL (dobrego cholesterolu).

Badania kliniczne z udziałem kobiet i mężczyzn o obniżonym libido dowodzą znacznej poprawy. Najbardziej wyraźnego dowodu fizycznej porawy dosttarczyły badania płodności mężczyzn, które wykazały, że po ośmiu tygodniach stosowania kordycepsu chińskiego w formie suplementu diety doszło do dużego wzrostu liczby plemników, wydłużenia okresu ich życia i zmniejszenia deformacji spermy.

Te oraz inne własności mogą tłumaczyć ogólną poprawę stanu fizycznego, wzrost wytrzymałości i libido oraz przeciwdziałanie zmęczeniu, które są wyraźnie zauważalne u ludzi przyjmujących kordyceps chiński.

Prowadzone na całym świecie badania wykazały, że ten skromny grzyb daje więcej korzyści w zakresie zwiększania sił witalnych, niż się powszechnie sądziło. To jest rzeczywiście superżywność, która dopiero zaczyna być poznawana przez medycynę Zachodu.
Redukcja aktywnego materiału zawartego w grzybie do rozmiarów nanocząstek niesie za sobą wielkie obietnice, zaś prowadzone nieprzerwanie badania mogą doprowadzić do opracowania dalszych leków.

CHARAKTERYSTYKA ENTOMOPATOGENICZYCH GRZYBÓW Z RODZAJU CORDYCEPS

Grzyby z rodzaju Cordyceps są jednymi z najbardziej interesujących gatunków. Uważa się, że aktywne składniki grzybów z tego rodzaju włączają się w szlaki komunikacji komórkowej. Producenci preparatów zawierających grzyby Cordyceps powszechnie przypisują im działanie stymulujące metabolizm, a także zwiększające liczbę cząsteczek ATP i cAMP.

Znany od tysiąca lat we wschodniej kulturze Cordyceps sinensis, jest przygotowywany przez plemiona nomadów jako gorący napój. Przywraca im siły i wigor w trudnym klimacie Płaskowyżu Tybetańskiego. Zwiększa odporność, pomaga pokonać słabość i zmęczenie. Cordyceps sinensis został odkryty dzięki obserwacji jaków wypasanych na Płaskowyżu, który jest ich jedynym siedliskiem. Chińscy naukowcy przeprowadzili kilkaset badań, dokumentując wpływ grzybów na układ immunologiczny, oddechowy, krwionośny i poziom testosteronu.

W Azji od tysiącleci przygotowuje się rzadki i egzotyczny tybetański lek na osłabienie i obniżone libido, choroby serca, nerek i płuc. Jest to sproszkowany owocnik grzyba Cordyceps sinensis wraz ze zmumifikowaną larwą, w której pasożytował grzyb. Zarówno gatunek Cordyceps sinensis, jak i jego gospodarz – ćma z rodziny Thitarodes, występują endemicznie na Wyżynie Tybetańskiej. Za najważniejsze funkcje uznaje się działanie immunostymulujące i działanie przeciwnowotworowe.

Ekstrakt wodny z Cordyceps zwiększa wydajność płuc i wykorzystanie tlenu (przyspiesza adaptację komórek do niskiego stężenia tlenu). Według ogólnie dostępnych informacji, ekstrakt jest skuteczny w leczeniu zapalenia oskrzeli, astmy, przewlekłej obsturacyjnej choroby płuc. Reguluje poziomu glukozy we krwi, pobudza syntezę testosteronu. Nukleozyd kordycepina i ergosterol mają działanie przeciwnowotworowe. Kordycepinie (3’dATP) przypisuje się silne działanie antyoksydacyjne i przeciwcukrzycowe. Kwas kordycepinowy zwiększa odporność i metabolizm. Polisacharydy przyspieszają detoksykację, przemianę materii, działają antyoksydacyjnie i immunostymulująco.

Azjatyckie gatunki odznaczają się szerokim spektrum substancji aktywnych biologicznie. Na aktywność wielu z nich nie uzyskano dotąd naukowych dowodów. Według sceptyków biostymulujące właściwości grzyba Cordyceps są często ekstrapolacją wybiórczo kojarzonych faktów. Według nich w pracach badawczych korzysta się z niestandaryzowanych prób; często są to różne gatunki z kilku źródeł i zastosowane różne sposoby ekstrakcji. Preparat uzyskany przez ekstrakcję gorącą wodą zawiera głównie frakcje polisacharydowe (16% β-glukanu). Natomiast preparat otrzymywany przez ekstrakcję grzybni ciekłym nadtlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym jestbogaty w nukleozydy i ich pochodne. Niestety brak jest doświadczeń z innymi ekstrahentami, w tym niepolarnymi.

Prace naukowe prowadzone są na trudno dostępnym endemicznym gatunku i nie mogą być potwierdzone (brak surowca, aktywność zależna od klimatu), na hodowlach anamorficznych (nie zawierających elementów zwierzęcych) lub na syntetycznych analogach naturalnych związków. Same badania obejmują znane od dawna w królestwie grzybów substancje: nukleozydy (3’deoksyadenozyna), ergosterol, D-mannitol, aminokwasy, polisacharydy. Mimo to podkreśla się ich obecność a właściwości lecznicze uważa za unikalne.

CORDYCEPS SINESIS (MACZUŻNIK CHIŃSKI) – OPIS GATUNKU

Cordycpes siensis (maczużnik chiński, yarchagumbu, aweto) należy do królestwa Fungi i gromady Ascomycota (workowce). Królestwo grzybów składa się z czterech gromad, których członkowie mają chitynowe ściany komórkowe, co odróżnia grzyby od roślin (ściany komórkowe z celulozy lub hemicelulozy). Maczużnik w sensie taksonomicznym jest przedstawicielem grzybów wyższych. Gatunki Cordyceps to strzępkowe anamorfy workowców (Ascomycetes) z rodziny buławinkowatych (Clavicipitales). W lasach europejskich występuje maczużnik bojowy (Ascomycetes) i owadomorski (Entomophthorales). Królestwo Fungi zostało uznane za jeden z największych zasobów różnorodności biologicznej. Liczba gatunków grzybów na ziemi wynosi około 1,5 mln, podczas gdy opisanych jest 7%.

W warunkach naturalnych owocniki grzyba zbierane są powyżej 3000 m n.p.m. w Qinghai w Tybecie i Dolpo w górach Nepalu. Zidentyfikowano 400 spokrewnionych gatunków określanych terminem Cordyceps. Grzyb C. sinensis pasożytuje na 30 gatunkach gąsienic z rodziny Thitarodes (Lepidoptera), które podczas długiej zimy przebywają w stadium larwalnym 12-15 cm pod ziemią. Późną jesienią dochodzi do chemicznej interakcji zarodników grzyba z oskórkiem larwy ćmy. Dotąd nie wiadomo w jaki dokładnie sposób dochodzi do zakażenia larwy. Zdrowe larwy pozostają w pobliżu korzeni rdestu (Polygonum), turzycy (Kobresia), wyki (Astragalus). Zainfekowane larwy spędzają zimę pod ziemią, ale grzyb powoli kieruje je ku powierzchni.

Na początku lata następnego roku, grzybnia zaczyna przerastać wnętrze młodych owadów i rozwija się owocnik, który wyrasta ponad powierzchnię ziemi. Mieszkańcy Tybetu nazywają grzybnię yartsagunbu – summer grass, winter worm. Poszukiwania yartsagunbu rozpoczynają się w maju i czerwcu na wysokości 3-4 tysięcy metrów i trwają około 5 tygodni. Do zbiorów angażują się całe wioski.

Rosnąca wartość handlowa Cordyceps sinensis uzależniła mieszkańców Płaskowyżu Tybetańskiego od jego pozyskiwania. Zbiór owocników powoduje nadmierne eksploatowanie gatunku. Naukowcy i ekolodzy z World Wildlife Fund i International Union for Conservation of Nature oraz ekolog Yang Darong, badacz C. sinensis, zwracają uwagę na niknące zasoby naturalne i degradację siedlisk.

W tej chwili ceny rynkowe w Chinach kształtują się na poziomie 20 tysięcy USD za funt grzybni. Zbieracze otrzymują nawet 5 USD za sztukę (mushroaming.com). Surowiec był zbierany i sprzedawany na Wschód już w dynastii Tang (od 618 do 906 r. n.e.). Lek od dawna miał znaczenie dla gospodarki Tybetu. Zbiory sprzedawano na zorganizowanych w trakcie sezonu rynkach. Na grzyby Cordyceps zwrócono uwagę w 1993 roku, podczas olimpiady w Seulu, w wyniku afery dopingowej. Lata 90. ubiegłego wieku sprzyjały tzw. żywności funkcjonalnej. Sława medialna Cordyceps sinensis otworzyła mu drzwi do zachodnich laboratoriów badawczych. Amerykańska Akademia Nauk uznała gatunek za potencjalnie zdrowotny. Jest nutraceutykiem wymienionym w europejskim Novel Food. A zatem w tym znaczeniu Cordyceps sinensis uznano za produkt pomocny w utrzymywaniu zdrowia i zapobiegający chorobom, a nie jako środek leczniczy.

Obecnie grzyby z rodzaju Cordyceps uzyskuje się z anamorficznych grzybni hodowanych w bioreaktorach. Na świecie produkuje się 10 mln ton leczniczych grzybów rocznie. Jest to bardzo dynamicznie rozwijająca się gałąź biotechnologii. Szczepy hodowane w biorekatorach to cenione najwyżej C. sinensis i C. militaris (najcenniejsze pod względem zawartości kordycepiny). W przypadku hodowli na podłożu sztucznym, nie uwzględnia się koewolucji owadów i grzybów (udziału larw w syntezie związków aktywnych). Część szczepów używanych do tego celu nie ma związków chemicznych uznanych za charakterystyczne dla grzybni Cordyceps. Miarą jakości ekstraktu jest zawartość składników aktywnych (adenozyna, kordycepina), oznaczana metodami chromatograficznymi i spektrofotometrycznymi.

Komercyjne hodowle zawierają aktywne składniki w stężeniu: adenozyna 1500-3700 (μg/g), kordycepina 100-4000 (μg/g). Ich zawartość jest wskaźnikiem jakości hodowli. Pozostałe czynne składniki to: polisacharydy, D-mannitol, sterole, witaminy A, B, C, E, 16 aminokwasów, dysmutaza nadtlenkowa (SOD) i składniki mineralne. Winkler szacuje, że roczna, globalna produkcja Cordyceps sinensis może przekraczać 180
ton.

Obecnie badania prowadzi się na zmodyfikowanych szczepach C. sinensis i C. militaris zawierających wysokie stężenia kordycepiny i adenozyny. Początkowo kordycepinę otrzymywano z dziko rosnącego gatunku grzyba, ale obecnie jest produkowana syntetycznie lub izolowana z hodowli anamorficznych (8). Wnioski płynące z analiz na temat indywidualnych właściwości składników, nie znajdują potwierdzenia w przypadku naturalnych ekstraktów.

WŁAŚCIWOŚCI BIOLOGICZNE I DZIAŁANIE FARMAKOLOGICZNE
Preparaty uzyskiwane z anamorficznych grzybni, hodowanych w bioreaktorach, są stosowane
w terapii nowotworów i w hipoglikemii. Polisacharydy i inne metabolity wtórne uzyskane w bioreaktorach, są przedmiotem szczególnego zainteresowania. W ostatnich latach publikowane są naukowe informacje, które wskazują na pożądane właściwości farmakologiczne. Hodowle Cordyceps być może będą służyć jako źródło leków stymulujących organizm do walki z nowotworami, hipoglikemią i hipercholesterolemią.

Największą liczbę badań klinicznych i przedklinicznych przeprowadzono w Chinach. Ich celem była ocena skuteczności ekstraktu z grzybni wobec astmy, cukrzycy, hipercholesterolemii. Większość z tych badań nie spełnia jednak kryteriów Unii Europejskiej: standaryzowane próbki, randomizowane, podwójnie ślepa próba, opracowanie statystyczne.

Właściwości immunomodulujące
Udowodniono, ze wodny ekstrakt z Cordyceps sinensis aktywuje makrofagi. Na modelu zwierzęcym zbadano działanie terapeutyczne związane z aktywacją wrodzonej odpowiedzi immunologicznej, czyli aktywacji makrofagów i czynników prozapalnych. Uzyskano wynik pozytywny.

Okazało się, że ekstrakt z Cordyceps sinensis zaktywował makrofagi do produkcji cytokin. W tym czasie w innej publikacji opisano aktywację makrofagów i uwolnienie mediatorów, w tym TNF-α, IL-1, IL-12, reaktywnych form tlenu i azotu oraz proteaz. Ponadto zebrano dowody hipotezy, że składniki ekstraktu aktywują odpowiedź immunologiczną przez receptory Toll-like (TLR) i kinazy MAPK. Wodne ekstrakty z C. sinensis i C. militaris wykazywały działanie przeciwbakteryjne wobec gronkowca złocistego, prawdopodobnie w wyniku wzrostu aktywności makrofagów fagocytujących i ekspresji cytokin.

Działanie przeciwnowotworowe
Wong i wsp. podają, że w niskich dawkach kordycepina hamuje niekontrolowany wzrost i podział komórek, podczas gdy w dużych dawkach zapobiega gromadzeniu się komórek nowotworowych w jednym miejscu. W tym badaniu wykorzystano dziko rosnące szczepy grzybów. Naukowcy uważają, że za efekt odpowiada jeden mechanizm i jedno białko. Niskie dawki hamują powstanie mRNA, a przy wyższych dawkach kordycepina bezpośrednio hamuje syntezę białek. Autorzy opracowali ponadto metodę pozwalającą na ocenę skuteczności preparatów z kordycepiną i jej połączeniami z innymi lekami.

Czasopismo „Cancer Immunology Immunotherapy” opublikowało w 2010 roku wyniki badań, dowodząc zahamowanie przez wyciągi z grzyba Cordyceps przerzutów do płuc u chorych na raka piersi. Rozwój przerzutów jest przyczyną śmierci. Naukowcy stwierdzili, że terapia wyciągiem z grzyba nie zmniejszyła wzrostu guza pierwotnego, ale zahamowała przerzuty, wobec tego spadła umieralność pacjentów. Oznacza to, że terapia zatrzymała rozprzestrzenianie się komó-ek nowotworowych. Przypuszcza się, że wzrost przeżywalności po podaniu ekstraktu z Cordyceps nie jest wywołany cytotoksycznością wobec komórek nowotworowych, ale jest pewnego rodzaju odpowiedzią immunologiczną, która skutecznie hamuje inwazję tkanki nowotworowej.

Naukowcy proponują dwa mechanizmy antyproliferacyjne kordycepiny: cytostatyczny (blokada cyklu komórkowego poprzez wiązanie się z receptorami adenozyny) i cytotoksyczny (apoptoza). Udowodniono, że niskie stężenie kordycepiny powoduje zatrzymanie cyklu komórkowego, a wysokie wywołało apoptozę komórek czerniaka i białaczki. Biologiczny mechanizm działania kordycepiny nie jest dokładnie poznany, ale ostatnie badania sugerują, że efekt antyproliferacyjny wywołany jest poprzez zablokowanie receptorów adenozynowych i wywołanie apoptozy. Jednak doświadczenia na komórkach raka nabłonkowego (pozbawionych receptorów adenozynowych) wskazują, że i w nich zachodzi apoptoza. Ścieżki, którymi kordycepina wyzwala procesy apoptozy w komórkach wymagają większej liczby badań, tym bardziej, że doświadczenia na myszach nie potwierdziły efektu cytotoksycznego. Ponadto stwierdzono, że ekstrakt z C. militaris hamuje wzrost komórek sródbłonka żyły pępowinowej człowieka (HUVEC) i komórek włókniaka HT 1080 oraz powoduje zahamowanie angiogenezy.

Podsumowując, kordycepina to bezpieczny i naturalny związek hamujący proliferację komórek in vitro, ale dotychczas nie ma przekonujących dowodów na to, że wyciąg z grzybni Cordyceps i kordycepinę można zaliczyć do skutecznych leków przeciwnowotworowych.

Działanie przeciwwirusowe
Kordycepina (3'dATP) jest pochodną adenozyny. Ponieważ jest do niej podobna, enzymy nie rozróżniają ich. Dlatego kordycepina uczestniczy w reakcjach syntezy kwasów nukleinowych. To powoduje przedwczesne zakończenie procesu syntezy. Większość bakterii i wirusów (w tym wirus HIV) nie mają mechanizmów naprawy kwasów nukleinowych. Wbudowanie w syntetyzowany łańcuch RNA lub DNA cząsteczki kordycepiny, która nie ma tlenu w pozycji 3’ w cząstce rybozy, dezintegruje strukturę. Taki nukleotyd nie prowadzi do powstania normalnych łańcuchów DNA i RNA, które w tej postaci nie spełniają swoich funkcji. Prawdopodobnie nie jest to jedyny mechanizm przeciwwirusowy i przeciwbakteryjny, gdyż grzyby z rodzaju Cordyceps syntetyzują szereg innych związków biobójczych.

Działanie psychoaktywne
Duża liczba nowoczesnych leków wywodzi się ze świata roślin, grzybów i drobnoustrojów. Aż dziesięć z dwudziestu najbardziej znaczących leków pochodzi ze świata grzybów. Są to antybiotyki, statyny obniżające poziom cholesterolu, leki immunosupresyjne (cyklosporyna) i psychoaktywne (LSD).

Wiele osób uważa, że po pierwszej dawce C. sinensis występuje uczucie jasności umysłu, czasem graniczące ze stanem wywołanym wczesną fazą działania LSD. Kolory wydają się jaśniejsze, umysł wydaje się być czysty i rozróżnia bodźce z krystaliczną przejrzystością. Wzrost libido jest najczęściej odczuwany jako niepożądany. Niektóre osoby stwierdzają suchość w ustach, nudności i biegunkę.

Nukleozyd adenozynotrifosforan (ATP) działa jako neuroprzekaźnik. Receptory dla ATP (receptory purynergiczne) znajdują się błonach komórkowych wielu organów – w tym w neuronach. Związki, takie jak kofeina lub kordycepina, blokują ich aktywność. Być może w ten sposób działają nukleozydy występujące w ekstraktach z grzybów Cordyceps. Zjawisko oddziaływania nukleozydów z Cordyceps na receptory purynergiczne, adrenergiczne i dopaminergiczne, zaobserwo-wano już kilka lat temu. W ocenie przeciwdepresyjnego działania wyciągów C. sinensis (2,5-10 mg/kg) u myszy wykorzystano fakt, że zmęczenie jest ściśle związane z depresją. Wyniki sugerują, że C. sinensis wywołuje efekt podobny do działania leków przeciwdepresyjnych i prawdopodobnie działa poprzez te same receptory błonowe.

Działanie biologiczne cząsteczek ATP i cAMP
Cząsteczeki ATP i cAMP biorą udział w każdym procesie metabolicznym u ssaków. Od dawna wiadomo, że komórki i tkanki reagują na pojawiające się na zewnętrznej błonie komórkowej nukleotydy i nukleozydy (ryc. 5). Niektóre komórki reagują dopiero gdy nukleotyd ulegnie hydrolizie do adenozyny pod wpływem enzymów. Już 30 lat temu przypisywano ATP rolę w przekazywaniu sygnałów w neuronach. Współcześnie wiadomo, że istnieje wiele podtypów błonowych receptorów purynergicznych – rozpoznających nukleotydy purynowe, natomiast komórki układu immunologicznego, krążenia i nerwowego uwalniają ATP i adenozynę. Cząsteczki ATP i adenozyna są również uwalniane z martwych komórek jako sygnał zaistniałej apoptozy. Nukleozyd adenozyna jest transportowana do wnętrza cytoplazmy przez receptory błonowe i inicjuje zmiany metaboliczne i behawioralne. Modyfikuje procesy funkcjonowania układu krążenia, oddechowego, wydzielniczego, odpornościowego i nerwowego. Wewnątrz komórek jej stężenie wynosi 0,03-0,3 μmol.

W układzie nerwowym adenozyna i jej pochodne prowadzą do zmniejszenia pobudliwości neuronów – hamują wydzielanie neuroprzekaźników. Zjawisko aktywacji neuronów przez adenozynę obserwuje się po uprzednim zahamowaniu aktywności neuronów. Adenozyna pełni rolę ochronną w przypadku niedotlenienia, niedokrwienia i stresu oksydacyjnego komórek – aktywuje kaskady odpowiednich enzymów i białek, np. dysmutazy nadtlenkowej.

Zewnętrzne działanie ATP polega na otwarciu kanałów jonowych i zmianie gradientu stężeń po obu stronach błony komórkowej, bądź uruchamianiu kaskad białkowych w cytoplazmie. Układ nerwowy jest bardzo dobrze wyposażony w kilka podtypów receptorów purynergicznych, które biorą udział w procesach neurotransmisji i neuroregulacji. cAMP jest jednym z najważniejszych przekaźników drugiego rzędu w transdukcji sygnałów pochodzących od hormonów. Związek ten jest obecny na szlaku receptorów dopaminy, powiązanej z zachowaniami społecznymi. Obecność cAMP aktywuje kinazy białkowe w komórce i bierze udział w procesach glikolizy i lipolizy. Receptory adenozynowe są związane z białkami G, kanalami jonowymi lub są nieselektywnymi porami w błonie komórkowej aktywowanymi przez ATP.

Producenci zapewniają jednak, że w przeciwieństwie do stymulatorów, takich jak kofeina, efedryna i amfetamina, które powodują uczucie przypływu energii, efekt ekstraktu z Cordyceps na poziom energii jest realny. Dawka dostępnych na rynku suplementów to 2-4 gramy na dobę. W badaniu przedklinicznym, przeprowadzonym na królikach w 1987 roku, nie stwierdzono działania toksycznego. Dawka wynosiła 80 g/kg/dzień przez 3 miesiące.

W ostatnim czasie, gdy w Europie i USA popularność rodzaju Cordyceps rośnie, badania przeprowadzone 20 lat temu podlegają weryfikacji. Szuka się przekonujących dowodów na to, że grzyb zwiększa wydolność fizyczną (potencjał energetyczny tlenowy i beztlenowy). W testach bada się parametry tlenowe: wentylację i pojemność dyfuzyjną płuc, pojemność tlenową krwi, liczbę mitochondriów w mięśniach, liczbę włókien wolnokurczliwych oraz parametry beztlenowe: aktywność enzymów oddechowych i glikolitycznych, pojemność buforową krwi, poziom ATP i glikogenu w mięśniach (bada się próg kumulacji mleczanu w mięśniach).

W dwóch badaniach klinicznych oceniano efekt suplementacji diety adenozynotrifosforanem (ATP). Testy obejmowały ćwiczenia wytrzymałościowe i wysokość skoków. Doświadczenie wykazało, że doustne przyjmowanie ATP nie poprawiło siły i wytrzymałości mięśni, ani wysokości skoków. Autorzy zbadali wpływ wysokich (225 mg) i niskich (150 mg) dawek ATP na 75 minut przed badaniem. Żadna z nich nie zwiększyła wydolności beztlenowej mięśni.

W innym doświadczeniu sportowcom podawano rybozę (budulec ATP). Wyniki wskazują, żedoustna suplementacja rybozą (10 g/dzień w ciągu 5 dni) nie wpłynęła na wydolność beztlenową i nie zmieniła markerów metabolizmu: aktywności enzymów oddechowych i glikolitycznych, poziomu ATP i poziomu glikogenu w mięśniach.

Dotychczas nie ma przekonujących dowodów na poprawę siły mięśni, wytrzymałość i wysokość skoków w związku z przyjmowaniem ATP lub substratów do budowy ATP. Jedną z najprostszych metod, pozwalających na ustalenie, czy suplement zwiększa poziom ATP jest ocena wytrzymałości myszy w teście pływania. Chińscy badacze podzielili zwierzęta na dwie grupy, jednej z nich podawano ekstrakt z Cordyceps (100--200 mg/kg/dzień). Po 6 tygodniach suplementacji dawką 200 mg sprawność fizyczna myszy wzrosła o 200%.

W 2004 roku opublikowane zostały wyniki podobnego doświadczenia z Cordyceps. W tym przypadku badano poziom glikogenu. Nie stwierdzono istotnych różnic w zawartości glikogenu w wątrobie i mięśniach łydki między grupą kontrolną, a suplementowaną.

W badaniu nad wydolnością tlenową płuc osób starszych z objawami przewlekłego zmęczenia, wyniki wskazują na wzrost wentylacji płuc, pojemności tlenowej krwi i sprawności fizycznej po 6 tygodniach suplementacji C. sinensis. Część osób potwierdziła poprawę samopoczucia, lepszą tolerancję zimna, spadek zmęczenia.

Z kolei w badaniu przeprowadzonym w 2010 roku na grupie 20 osób (50-75 lat), po 12 tygodniach suplementacji preparatem CS-4 (zmodyfikowany C. sinensis) nie odnotowano znaczących zmian w potencjale energetycznym ochotników. Dawka 333 mg CS-4 podawana przez 12 tygodni podniosła próg, powyżej którego mleczan kumuluje się w mięśniu, o zaledwie 10,5%, a próg wentylacji płuc o 8,5%.

Kilka lat wcześniej prowadzono podobne badanie z udziałem szczepów Cordyceps sinensis hodowanych do celów leczniczych w laboratoriach Azji. Celem badania było określenie wydolności tlenowej i beztlenowej u zawodowych sportowców. Program trwał 5 tygodni, a dawka wynosiła 3 g/dobę. Wydolność tlenowa była podobna jak w przypadku placebo. Czasy uzyskiwane przez sportowców w różnych grupach nie różniły się, ani nie zmieniły się w zależności od dawki i okresu suplementacji. Stwierdzono, że po 5 tygodniach podawania ekstrakt z Cordyceps sinensis nie miał wpływu na wydolność tlenową i wytrzymałość sportowców.

W poszukiwaniu alternatywy dla dopingu, na coraz większą skalę prowadzi się badania nad surowcami używanymi w tradycyjnej medycynie chińskiej. Celem projektu było przygotowanie kombinacji Cordyceps sinensis (C.s.) i Rhodiola rosea (R.r.) oraz zbadanie wpływu na dynamikę krążenia krwi i poziom nasycenia tlenem tkanki mięśniowej. Pod uwagę brano inne parametry tlenowe (wentylację) i beztlenowe (próg zakwaszenia). W podsumowaniu stwierdzono nieznacznie zwiększone parametry beztlenowe.

W Japonii przeprowadzono badanie, w którym myszom z indukowaną niedokrwistością podawano C.s. (200 mg/kg/dzień). Oceniano stężenie markerów energetycznych (jonów fosforu i wodoru) za pomocą spektrometrii NMR oraz przepływ krwi przez wątrobę. Według autorów ekstrakt C. sinensis rozszerzał naczynia krwionośne i zwiększył przepływ krwi w wątrobie, generując wyższy poziom ATP. To mogło przyczynić się do przyspieszenia odbudowy i poprawy funkcjonowania wątroby u pacjentów z niedokrwistością.

Działanie biologiczne metabolitów wtórnych Cordyceps
Wyróżnia się przeciwnowotworowe i przeciwwirusowe działanie kordycepiny i pochodnych nukleotydów oraz przeciwgrzybicze działanie opiokordyny. Polisacharydy wykazują działanie ochronne przed uszkodzeniem oksydacyjnym w komórce. Ekstrakty z C. sinensis i C. militaris mają zdolność wymiatania wolnych rodników. Osiem gatunków z rodzaju Cordyceps (C. militaris, C. cicadae, C. ophioglossoides, C. heteropoda, C. pseudomilitaris, C. nipponica, C. sinclairii, C. sinensis) rokuje nadzieję na wykorzystanie w praktyce medycznej.

Działanie hipoglikemiczne
Stwierdzono, że Cordyceps sinensis reguluje poziom glukozy we krwi. Doświadczenia przeprowadzone na zwierzętach potwierdzają zwiększenie wrażliwości na insulinę i aktywację enzymów glukokinazy i eksokinazy w wątrobie. W randomizowanym badaniu u 95% pacjentów leczonych C. sinensis w dawce 3 g/dzień, stwierdzono regulację stężenia cukru we krwi w porównaniu z osobami leczonymi innymi metodami. Ostatnie dane wskazują, że również inne nukleozydy i ich pochodne obecne w ekstraktach z C. sinensis odgrywają aktywną rolę w leczeniu cukrzycy.

Działanie na drogi oddechowe
W doświadczeniu obejmującym leczenie chorób dróg oddechowych wykazano, ze ekstrakt z Cordyceps militaris stymuluje wydzielanie jonów chloru w nabłonku oskrzeli (hamuje wydzielanie śluzu). Jest to bardzo ważna informacja ze względu na intensywne poszukiwania leków przeciw astmie. Dostępne są już wyniki badań klinicznych przeprowadzonych z udziałem dzieci chorych na astmę. Projekt miał ocenić wpływ leczenia uzupełniającego na poprawę markerów biochemicznych u dzieci z astmą, które stosowały jednocześnie kortykosteroidy wziewne. Dzieci otrzymywały ekstrakty wodne z 5 ziół (Astragalus mongholicus, Cordyceps sinensis, Radix stemonae, Bul-bus fritillariae i Radix scutellariae) w dawce 0,619 g/dzień drogą wziewną przez 6 miesięcy. Nie stwierdzono istotnej różnicy w wynikach analiz biochemicznych pomiędzy grupami. To badanie nie dostarczyło dowodów na poparcie terapii ziołowej wspomaganej C. sinensis u dzieci z astmą. W leczeniu chorób dróg oddechowych wykazano, że Cordyceps militaris jest skuteczny w łagodzeniu objawów przewlekłego zapalenia oskrzeli .

Działanie regulujące proces syntezy hormonów sterydowych
Opublikowane prace opisują wzrost stężenia cAMP i aktywację białka StAR w komórkach Leydiga po zastosowaniu syntetycznej kordycepiny. Przypuszcza się, że działa ona na receptory błonowe komórek Leydiga, a następnie stymuluje je do produkcji testosteronu. W rezultacie kordycepina reguluje proces syntezy wszystkich hormonów sterydowych z cholesterolu (cholesterol jest prekursorem hormonów sterydowych). W regulacji syntezy steroidów uczestniczy steroidogenowe białko regulatorowe StAR, zależne od cAMP.

Kiedy już udowodniono, że ekstrakt z Cordyceps stymuluje komórki Leydiga do utworzenia kompleksu cAMP-PKA-StAR i ekspresji genów kodujących testosteron, ukazała się publikacja, która proponuje inny szlak molekularnych wydarzeń prowadzących do steroidogenezy i apoptozy mysich komórek nowotworowych Leydiga M-10. Proces uwalniania hormonów jest jednym z tych czynników, które decydują o zmianach zachodzących w ciele człowieka. Przykładem może być testosteron (17β-hydroksy-4-androsten-3-on), podstawowy hormon płciowy należący do androgenów. Produkowany jest głównie przez komórki śródmiąższowe Leydiga w jądrach i jest prawdopodobnie najbardziej znanym hormonem anabolicznym, który wspiera syntezę białek. Kordycepina może korzystać z dróg niezależnych od kinazy PKA i białek StAR. Możliwe, że aktywuje ścieżkę MAPK-ERK 1 / 2 i PKC bez aktywacji promotora StAR. Najnowsze badania wskazują, że kordycepina przyłącza się do receptorów adenozyny i pobudza produkcję hormonów steroidowych w liniach nowotworowych Leydiga M-10.

Działanie zwiększające potencję
Zaburzenia erekcji mają wiele przyczyn. Są to problemy natury psychologicznej lub organicznej
(schorzenia układu krążenia, unaczynienie, obniżenie poziomu testosteronu). W tym ostatnim
przypadku stosuje się terapię hormonalną i stymuluje przysadkę do wytworzenia testosteronu, a jeśli to nie wystarcza, podaje się sam testosteron. Leki takie jak sildenafil (Viagra), tadalafil i wardenafil działają poprzez efekt tlenku azotu (NO) na naczynia krwionośne. NO rozszerza tętnice i zwiększa napływ krwi. Tlenek azotu nie działa jednak na psychikę, nie zwiększa pożądania.

Cordyceps, Kordyceps, Kordiceps

Najnowsze badania chińskich naukowców wskazują, że związki występujące w Cordyceps sinensis mają właściwości hipotensyjne i wazorelaksacyjne. Wazorelaksacyjny efekt związany jest z wytwarzaniem NO, tak samo, jak w przypadku Viagry. Są to wstępne wyniki i autorzy podkreślają, że dalsze prace nad mechanizmem będą kontynuowane. Praca przeglądowa z 2003 roku wskazuje na Cordyceps sinensis jako na jeden z potencjalnych preparatów przydatnych do leczenia zaburzeń erekcji.

W przyrodzie, Cordyceps (polska nazwa: maczużnik) występuje w Chinach, Tybecie i Nepalu, na dużych wysokościach, powyżej 3 tys. m n.p.m. Grzyby pasożytują na larwach i poczwarkach motyli zagrzebanych w ziemi. Ich owocniki w formie maczugi, bez kapelusza, wyrastają z podłoża, od lata do późnej jesieni. Chińczycy stosowali go jako środek przeciwdziałający starzeniu się, demencji, dodający sił, poprawiający kondycję, np. sportowcom. W lipcu 2010 r., w chińskich sklepach w Toronto (Kanada) można było kupić suszony Cordyceps po 30$ za 1 g. W suplementach diety i innych preparatach stosuje się grzybnię Cordyceps hodowaną laboratoryjnie. Dobrej jakości ekstrakt powinien zawierać adenozynę, kordycepinę i D-mannitol oraz polisacharydy (beta i alfa-glukan), ale zawartość związków biologicznie czynnych zależy od sposobu hodowli grzybni i metody ekstrakcji.

Znanych jest ponad 300 gatunków grzybów Cordyceps, oprócz Cordyceps sinensis sprzedawane są też Cordyceps ophioglossoides, Cordyceps capita i Cordyceps militaris. Interesujące, że Cordyceps militaris (polska nazwa: maczużnik bojowy, znaleziono w Polsce).
Przez setki lat Cordyceps był zbierany i wykorzystywany przez Chińczyków, jako środek rewitalizujący, zarezerwowany głównie dla arystokracji, bowiem był trudno dostępny. W 1993 r chińscy sportowcy stosujący ekstrakt z grzyba osiągnęli znakomite wyniki w biegach, od tego czasu na całym świecie rośnie zainteresowanie tym preparatem i jego cena. Wobec faktu, że cena naturalnego surowca przekroczyła 20 tys.$ za kilogram (osiągając w USA nawet 75 tys.$) opracowano metody jego wytwarzania w warunkach laboratoryjnych, a następnie hodowlę na skalę przemysłową. Prowadzą ją firmy w Chinach oraz w USA i Kanadzie.

Źródła:
1. http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news,369103,chinski-grzyb-na-raka.html
2. www.ec.europa.eu/food/food/biotechnology/novelfood
3. Russel R., Patterson M.: Cordyseps – A traditional Chinese medicine and another fungal therapeutic biofactory?, Phytochemistry, 7(69), 1469-1495;
4. ŻYWNOŚĆ. Nauka. Technologia. Jakość, 2014, 1 (92), 16 – 28, MAREK SIWULSKI, KRZYSZTOF SOBIERALSKI, IWONA SAS-GOLAK, WARTOŚĆ ODŻYWCZA I PROZDROWOTNA GRZYBÓW
5. Holliday J, Cleaver M. On the trail of the yak ancient cordyceps in the modern world. 2004 (www.heartfeltmedicine.com)
6. Borgis - Postepy Fitoterapii 4/2011, s. 254-264, Ewa Karpińska, Biostymulujące właściwości entomopatogenicznych grzybów z rodzaju Cordyceps.
7. Smith JE, Rowan NJ, Sullivan R. Medicinal mushrooms: a rapidly developing area of biotechnology for cancer therapy and other bioactivities. Biotechnol Lett 2002; 24:1839-45
8. Winkler D. Caterpillar fungus (Ophiocordyceps <

Komentarze do wpisu (0)

Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl